Bratch

Zigeuneravond met Bratch (en Tsanko Mladenov & Silla)
Muziekpublique organiseert vrijdag 7 juni een avond met zigeunermuziek in het Marni Theater in Brussel.
Vanaf 20.30 uur treden op Silla (Bulgaarse zigeunermuziek) en Bratch (Oosteuropese Roma-muziek en swing).
Bratch
Ze vulden Olympia in Parijs, speelden voor 85.000 mensen in Montreal. Ze worden beluisterd van Moskou tot in New York. Ze schitteren als enige niet-zigeuners op de betere compilaties met zigeunermuziek.
En toch blijft Bratsch een eerlijke bescheiden groep die integriteit hoog in het vaandel draagt. De Franse groep die werd opgericht door de Armeense zanger Dan Gharibian en violist Bruno Girard heeft van bij het begin een bijzonder authentiek en hecht groepsgeluid weten te creëren.
Net als Gharibian en Girard voelen accordeonist François Castiello (speelde ook mee op "Gitans" van Thierry Robin), clarinettist Nano Peylet en contrabassist Pierre Jacquet zich bijzonder goed thuis in het repertoire van de Europese nomaden.
Hun eerste albums, "Notes de Voyages" en "Sans Domicile Fixe" doorkruisen Joegoslavië, Griekenland, Armenië, Bulgarije en Roemenië, putten eveneens uit de Joodse muziek en voegen daar een stevige portie swing aan toe. Voor de soundtrack van "Le Mangeur de Lune" componeren ze de nieuwe standards van de zigeunermuziek.
Bratsch heeft een nieuwe dubbel-cd "La vie, la mort, tout ça… " uit die live werd opgenomen in Parijs. En live is dan ook de beste manier om Bratsch te horen.

Details

Gepubliceerd: 22 mei 2002

Kadril
: Queimada met Madingma, A Contrabanda en Kadril bij
Muziekpublique, de opvolger van La Tentation (vr 31 mei).
"De enige echte folkrockband van dit land", zo worden ze omschreven door een enthousiaste Belgische journalist. Muziektijdschrift Oor vindt dan weer dat "de groep grossiert in bezwerende hurdy-gurdy trance, weemoedige ballades en obscure nyckelharpa-rock à la Hedningarna." Eén ding staat vast: Kadril legt moeiteloos de link tussen traditionele muziek en hedendaagse klanken. De groep is best op dreef tijdens het volksbal.

Details

Gepubliceerd: 21 mei 2002

James Joyce

BLOOMSDAY in GRONINGEN
Traditiegetrouw vinden elke 16e juni wereldwijd tal van culturele evenementen plaats die gewijd zijn aan de Ierse schrijver James Joyce in het algemeen en aan Leopold Bloom, de hoofdfiguur uit zijn boek ' Ulysses' in het bijzonder. Dit boek beschrijft één dag uit het leven van voornoemde Bloom en wel de 16e juni 1904.
De initiatiefgroep Bloomsday in Groningen en het Kunstencentrum Groningen hebben voor zondag 16 juni een Groningse Bloomsday georganiseerd. In het Prinsentheater aan de Noorderbuitensingel 11 gaan dan van 17.00 en 20.00 uur muziek, theater, voordracht en literatuur hand in hand. Uitvoerenden zijn zowel amateurs als professionals.
De "Master of Ceremonies" presenteert een programma in de geest van de salons in het Dublin van begin 1900. Voor de rol van M.O.C. is Mark Carter aangezocht. Als echte
Dublin-man, geestig en ad rem spreker, cultureel onderlegd Joyce-kenner en acteur
is hij de uitgelezen kandidaat voor deze rol. Mark komt speciaal voor Bloomsday in
Groningen over uit Ierland.
Zowel in het theater zelf als in de hal en foyer en op het buitenterrein wordt met diverse passende attributen en aankleding een Victoriaanse sfeer geschapen. Ook zijn er sodabread, salmon, stout en Galway oysters verkrijgbaar. Nadere info: tel 050 - 8507161
Programma
- " The most beautiful book that has come out of our country in my time.
One thinks of Homer" : de talen van Joyce, een inleiding door Joyce-deskundige Dr. Onno Kosters
- Zangeres Monique de Adelhart Toorop zingt, begeleid door pianiste Marieke Snijders, teksten van James Joyce, bewerkt en getoonzet door de Amerikaanse componist
Samuel Barber
- De Groninger schrijver en zanger Henk Scholte vertaalde passages uit 'Ulysses' in het Gronings en draagt ze voor; Dubliner Peter Kelly leest diezelfde passages voor maar nu in origineel Dublin-Engels
- Zanger/gitarist Gerry Creighton, a.k.a. Dublin Gerry, roept met zijn levensliederen de sfeer op van het straatleven in het Dublin van rond de eeuwwisseling
- Theatergroep GUTS speelt scenes en gebeurtenissen uit 'Ulysses' en 'Dubliners'
- Bariton Bert Suhlman en pianist Cas Straatman brengen met hun Schubert-recital de salons van het ontwikkelde Dublin tot leven
Doorlopend
- " James Joyce reads" , de enige bandopname die ooit gemaakt is met Joyce zelf die fragmenten uit 'Ulysses' leest
- " The Artist's background", een film over het maatschappelijk verval van de familie Joyce en de gevolgen daarvan Jaarlijks Bloomsday in Groningen heeft de inhoudelijke steun van het James Joyce Centre in Dublin.
De initiatiefgroep ziet Bloomsday in Groningen niet als een eenmalig evenement maar
als een opstap naar een jaarlijkse culturele happening van bovenregionaal formaat.
Ulysses
Het boek 'Ulysses' wordt alom beschouwd als Joyce's meesterwerk en daarmee is de 16e juni tot een symbool van wereldliteratuur geworden. De hoofdfiguur Leopold Bloom zwerft door het Dublin van 1904 en Joyce maakt de lezer deelgenoot van de wederwaardigheden van Bloom. Het boek zorgt bij verschijning voor een schandaal want de openhartigheid waarmee tal van zaken beschreven worden (Bloom in een bordeel, op de WC, er wordt gevloekt etc.) is ongekend voor die tijd. Vooral het laatste hoofdstuk waarin Molly Bloom een wulpse, erotische halfslaapmonoloog houdt is voer voor psychologen en taalwetenschappers. Deze monoloog geldt als een hoogtepunt van artistiek kunnen; hierin is alles vertegenwoordigd wat mogelijk is en wat gezegd kan worden. In Engeland en in de Verenigde Staten was het boek wegens zijn voor die tijd schunnig karakter, tien jaar verboden en de eerste druk verscheen dan ook in Parijs. Vandaag geldt 'Ulysses' als taalkunstwerk en wordt het vereerd als tijdloos meesterwerk van de Europese literatuur.

Details

Gepubliceerd: 20 mei 2002

MoMo

MoMo houdt niet van wereldmuziekgeneuzel
MoMo, een afkorting van Music Of Moroccan Origin, bestaat uit Lahcen Lahbib (zang/percussie), Farid Nania (luit/zang/percussie) en Tahar Il Idrissi (guembri/zang/percussie). Ze treden binnenkort ondermeer op tijdens de festivals Mundial en Lowlands. MoMo werd onlangs in Engeland genomineerd voor een World Music Award, maar misschien was een nominatie in de Dance-categorie meer op z'n plaats geweest, concludeert Dieter van den Bergh in een artikel in het Eindhovens Dagblad. Hier enkele citaten:
…De drie verkasten in de late jaren tachtig van Marrakech naar Londen en zijn inmiddels rasechte 'Morockneys'. Ze begonnen als traditionele Gnawa-groep en traden in Londen op in de kleine Marokkaanse gemeenschap. Maar moe geworden van de geijkte Gnawa-formules ging de groep op zoek naar een moderner, elektronisch Marokkaans geluid…
…Je zou de muziek van MoMo kunnen omschrijven als 'spirituele Gnawa-zang en bezwerende Berber-ritmes uit mystiek Marokko'. Maar alsjeblieft, schei toch uit: MoMo houdt niet van wereldmuziekgeneuzel. De bandleden maken, naar eigen zeggen, 'grote-stadsdance' uit de moderne wereld Marokko: de muziek van de trendy jeugd in Marrakech, Casablanca en Agadir, die net als hun 'brotha's en sista's' in New York en Londen chat op internet, danst op drum 'n' bass en belt met mobieltjes…
…MoMo waakt ervoor om niet als exotische decoratie of cultureel correcte wereldmuziekband geboekt te worden, maar als volwaardige dance-act. "Wij willen mensen laten horen hoe 'the real thing' klinkt. Wat Bob Marley deed voor de Jamaicaanse muziek, hopen wij te bereiken met de Marokkaanse…"
…'The Birth of Dar': een sterke mini-cd, volgespeeld met de zelfbenoemde muziekstijl 'dar' (Arabisch voor 'huis'), ofwel traditionele gnawa, chaabi en berbermuziek in de mix met techno, hiphop, drum 'n' bass en house. Hoogtepunt van de plaat is 'Digital Garab - Ministry of Bullshit', een technohouse-remix van Steve Hillage (Khaled, Simple Minds), een regelrechte vloervuller…

Details

Gepubliceerd: 20 mei 2002