Willy DeVille

Willy DeVille op bluesfestival in Peer Het Belgium Rhythm 'n' Blues Festival Peer dat 19, 20 en 21 juli in Peer wordt gehouden heeft de eerste namen voor het festival bekend gemaakt.
Het gaat om Willy DeVille, Buddy Guy, Big George Jackson Blues Band, Terry Garland, Jesse Dayton, The Rhythm Bombs, Marcia Ball en Dan Baird.
Nadere info: tel. 011-610.720, of www.brbf.be
Stil respect voor Willy Deville
Willy Deville was begin deze maand nog te gast in 013 in Tilburg. Peter Mestach was erbij en schreef een recensie in De Standaard. Enkele citaten:
…Zelden waren we zo geïmponeerd door de selectieve trektocht door de muzikale roots van de songwriter. De talrijke fans die kwamen om de hits van de New Yorker te horen, kwamen van een kale reis thuis…
…De dagen dat platenfirma's aanschoven om DeVille een vetbetaald contract aan te bieden, liggen in een ver verleden. Die afgenomen prestatiedruk heeft van hem een groter, bezielder artiest gemaakt…
…Hij zette meteen de toon van de avond met een veelbetekenend ,,Betty & Dupree''. Daarna werd de zaal ondergedompeld in een opeenvolging van alle Americana-genres die door DeVilles aderen stromen. De minimalistische begeleiding creëerde een ongedwongen, maar indringende sfeer…
…Het op zijn lijf geschreven ,,Spanish Harlem'' -- met DeVille op een barkruk, snaren plukkend op zijn bottleneck -- klonk alsof hij de evergreen enkele uren voordien tijdens de repetities zelf geschreven had. En dat was meteen de kracht van het hele concert: elk nummer, elke stijlverandering die DeVille uit zijn lijf schudde, leek zijn muzikale helden terug onder de levenden te brengen. Het aanvankelijke enthousiasme van de hitzoekende fans veranderde stilaan in een stil respect voor de artiest die zijn eigen weg zoekt, ver weg van alle voorspelbare commerciële verwachtingen. Helemaal naar het einde van het concert toe klinkt het credo van DeVille in zijn eigen zieletocht: ,,Heaven stood still'' was zo intens en broos dat de keel stilaan dichtsnoerde….

Zen Guerrilla

Zen Guerrilla

Zen Guerrilla: Iets teruggeven aan de blues
Zen Guerrilla treedt vanavond om 21.00 uur op in Willem 2 in Den Bosch. Deze Amerikaanse blues- en rockband, die j.l. maandag nog te zien was op tv in Lola de Musica, treedt ook op tijdens de bevrijdingsfestival op 5 mei in Haarlem en Groningen. Pauline van der Vlugt van het Brabants Dagblad sprak met de voorman van Zen Guerilla, Marcus Durant, de Big bright white afro, zoals hij ook wel wordt genoemd.
Enkele citaten:
…Optreden lijkt voor Durant een manier om zijn demonen uit te drijven. "Ik zie mezelf niet als priester. Ik ben gewoon een zanger. Je kunt wel lijnen trekken naar de energie van bijvoorbeeld de baptistenkerk. Ik kan je niet zeggen of ik religieus ben, dan moet je eerst religie definiëren. We zoeken allemaal naar antwoorden op vragen als waar we vandaan komen. Volgens mij gaat het erom dat je van het moment kan genieten, dat je koestert dat je leeft. Dat is precies waarom een rock 'n rollshow me zo aanspreekt, iedereen is er met hetzelfde idee: genieten."…
…Getuige exponenten als The White Stripes en Jon Spencer Blues Explosion is er volgens Durant momenteel weer sprake van een rock 'n roll-revival. "Je ziet het steeds weer. In iedere generatie wordt op een bepaald moment de muziek ontdaan van alle franjes zodat alleen de roots overblijven. En niet alleen muzikanten, ook fotografen, schrijvers, meubelmakers doen het. Iedereen interpreert de kunstvormen uit het verleden steeds opnieuw door er iets van zichzelf in te stoppen. Wij mogen ook graag teruggaan naar de helden uit het verleden. We kunnen veel leren van Howlin' Wolf en Otis Redding. Het is eerlijk. Eerlijkheid is de definitie van soul. Hopelijk kunnen we iets teruggeven aan de blues door zelf anderen te beïnvloeden zoals zij ons hebben beïnvloed."…

Stuurboord Bakkebaard

Stuurbaard Bakkebaard: Gortdroog, cartoonesk en fascinerend
Stuurbaard Bakkebaard is populair. Het maffe trio treedt vaak op. Zo stonden ze bijvoorbeeld gisteravond op het podium in De Kelder in Amersfoort en vanavond in Ekko in Utrecht. Dinsdag 21 mei staan ze op het Festival a/d Werf in Utrecht. Peter de Bruyn bezocht voor het Utrechts Nieuwsblad een concert en sprak met de eigenzinnige muzikanten. Enkele citaten:
…,,Wij streven naar een soort puurheid in onze muziek'', zegt contrabassist Onno Kortland na een optreden in de Amsterdamse muziekkroeg Winston, waar het trio er minstens weer een dozijn 'fans voor het leven' bij gewonnen heeft. ,,Als het goed voelt wat we spelen, dan gaan we er mee door, ook al weten we nog helemaal niet waar het heen gaat. Die puurheid is waarschijnlijk ook de overeenkomst met Beefheart, dEUS, De Kift en andere namen die vaak genoemd worden''…
…hoe fascinerend de muziek van Stuurbaard Bakkebaard ook is, op het oog heeft de groep in het algemeen wel iets cartoonesks. Bassist Onno Kortland kijkt consequent uit zijn ogen alsof hij zijn bed drie nachten niet heeft gezien. Timo van Veen staat er bij alsof hij bij de Carfit-uitlaatservice werkt en even snel een Bermudashirtje heeft aangetrokken om in zijn koffiepauze een concert te geven. En drummer Marc Koppen lijkt vlak voor het optreden bij een stapel wiskundeproefwerken weggehaald die hij nog moest nakijken - maar dat komt wellicht slechts door die bril met dat grote zwarte montuur…
…Zoals de muziek zich amper laat duiden geldt dat al evenzeer voor de teksten. Een héél enkel nummer wordt in verstaanbaar Nederlands gezongen. Meestal is het nonsens-taal met de klank van Engels, Spaans of Frans, naargelang het muzikale sjabloon. Blues , hoempa, chanson, noem maar op. ,,Teksten hoeven helemaal niet verstaanbaar te zijn'', zegt Timo van Veen. ,,We laten gewoon graag veel aan de verbeelding over'', meent Marc Koppen. ,,Al hebben wel wèl vaak een vast en verstaanbaar refrein'', zegt Van Veen weer. Koppen: ,,Zo laat je de luisteraar het verhaal maken. Dat doen we zelf immers ook graag''…
…Chaotisch kun je de concerten van Stuurbaard Bakkebaard allerminst noemen; daarvoor wordt er gewoon te gedisciplineerd gemusiceerd. Verwarrend en voor de doorsnee luisteraar onnavolgbaar zijn ze echter beslist. Alleen al door de perfect gespeelde nonchalance. Het ene nummer wordt door een megafoon gezongen, het volgende door een oude tuba. Instrumenten worden onderling gewisseld. Auto-claxons en transistorradio's gebruikt. Er zijn zoveel 'gimmicks' dat een gewoon nummer tussendoor bijna tegen valt….

Cornelis Vreeswijk - een hommage - In theater Bellevue in Amsterdam is een hulde gebracht aan een van Nederlands grootste troubadours: Cornelis Vreeswijk. Er werd een dubbel-cd gepresenteerd waarop een groot aantal Nederlandse collega's eigen versies van Vreeswijks werk zingt, maar waarop Vreeswijk ook zelf te horen is: Cornelis Vreeswijk - Een hommage.
Tijdens de presenatie van de cd werden nummers van Vreeswijk gezongen door mensen als Jeroen van Merwijk, Bram Vermeulen en Rob van de Meeberg.
Invloedrijk
Cornelis Vreeswijk (8 augustus 1937-12 november 1987) was een bijzonder mens. Geboren in IJmuiden verhuisde hij op zijn twaalfde naar Zweden (zijn vader begon er een taxibedrijf), waar hij een van de meest invloedrijke artiesten van de 20e eeuw werd. Tot aan zijn vroegtijdige dood maakte hij er meer dan 30 platen. Folk, blues, rock, samba: de Zweedse muziek van Vreeswijk kent vele kanten. Zijn unieke stemgeluid, zijn ijzersterke teksten en zijn turbulente levenswandel maakten hem tot een uniek fenomeen in de Scandinavische wereld.
De Nozem en de Non
In Nederland is de naam Vreeswijk verbonden aan nummers als 'De Nozem en de Non', 'Veronica' en 'Misschien wordt het morgen beter'. Zijn eerste LP in ons land, uit 1972, werd platina. De vijf andere Nederlandse platen deden weinig.
Vreeswijk zag drie huwelijken stranden, raakte aan de drank en kreeg belastingproblemen. Begin jaren tachtig beleefde hij een opleving toen hij oude nummers in een modern jasje stak en daarmee de Zweedse jeugd weer voor zich won. Hij nam in 1982 ook nog een Nederlandstalig album op, maar daarna ging het definitief mis.
Vreeswijk bleek leverkanker te hebben. Op 12 november 1987 stierf hij, vijftig jaar jong.
Hype in Zweden
Na zijn dood begon in Zweden de hype pas echt. Er zijn films en toneelstukken over zijn leven gemaakt, in Stockholm is een park naar hem genoemd en er wordt jaarlijks een Vreeswijk-muziekfestival gehouden, waarbij Zweedse artiesten zijn muziek spelen.
Maar ook Nederland is wakker geschud. Sinds ruim twee jaar bestaat er een Cornelis Vreeswijk Genootschap dat wil voorkomen dat zijn werk in de vergetelheid raakt. Dit genootschap en kleinkunstplatenmaatschappij 'Nikkelen Nelis' hielpen de Nederlandse journalist en vriend van Vreeswijk, Peter Verschoor diens droom te verwezenlijken, een muzikale hommage aan zijn goede vriend, de dubbel-cd die nu verschenen is.
Nog springlevend
Peter Verschoor raakte tijdens zijn periode als correspondent in Zweden bevriend met de daar woonachtige Vreeswijk en wierp zich na diens dood op als beschermer van Vreeswijks oeuvre. Hij stelde de dubbel-cd samen. In het Parool zegt Verschoor tegen Corrie Verkerk: "Vijftien jaar dood, maar nog steeds springlevend, in Zweden is Vreeswijk nog steeds een godheid. Met werk dat veel verder gaat dan De Nozem en de Non. Diepzinnig, filosofisch, satirisch. Dit eerbetoon verdient hij." En Verschoor voert de complete Zweedse werken van Vreeswijk ten tonele. Drie lijvige boeken dik. "Meer dan Shakespeare!"

Madingma
: Broers Timmermans vormen duo Madingma - Vlaanderen kent weer een nieuw duo: Madingma. Het wordt gevormd door twee broers Timmermans. Stefan speelt een belangrijke rol in Fluxus (fluiten, doedelzak en aankondigingen). Diederik Timmerman bespeelt in de groep Netel de diatonische accordeon. Ze zijn morgen te horen in 't Ey in Belsele vanaf 20 uur. Dan treedt ook op Trad arr. info http://surf.to/tEy
De broers spelen al van jongsaf samen: thuis, tijdens jams of op kleine en grote podia. Ze zijn dan ook berucht en beroemd binnen het folkcircuit. Samen stonden ze op het podium tijdens de laatste toernee van Carlos Nuñez die hen als gasten uitnodigde.

Cristina Branco verovert de wereld vanuit Nederland
Cristina Branco komt naar ons land voor een uitgebreide tournee en begin augustus staat ze op het grote Dranouter folkfestival in België. In eigen land is de Portugese lang niet zo populair als hier. Daar vinden ze haar repertoire en haar stijl te modern.
TV
Vorige week was Cristina Branco nog op de Nederlandse tv te zien in een gastrol bij de populaire popgroep Blof. De dertigjarige Cristina leerde op haar 18de de fado kennen. Negen jaar later werd ze beroepszangeres. In ons land werd twee jaar geleden een cd uitgebracht die geheel gewijd was aan vertaalde teksten van de Nederlandse dichter Slauerhoff, die veel en graag in Portugal kwam. Het album was goed voor platina.
Ook in Frankrijk is ze succesvol en andere landen volgen: Italië, Duitsland, België, Spanje, Brazilië en ook in de VS en Astralië beginnen ze de frêle zangeres te kennen.
Interview
In een interview met René van der Velden legde ze onlangs in De Gelderlander uit hoe het komt dat ze in Nederland bekender is dan in eigen land:
,,Iemand uit Nederland keek in 1997 toevallig naar een tv-programma in Portugal. Ik zong toen pas voor de tweede of derde keer. Die Nederlander, nu mijn manager, nodigde me uit voor twee concerten in Amsterdam, om 25 april 1974 (Anjerrevolutie) te gedenken. Ze maakten een cd van die concerten. Dat werd een succes en zo raakte ik bekend hier. Dit land is de basis voor mij. Hier zal ik al mijn nieuwe albums presenteren. In dit land hebben mensen van het begin af aan in mij geloofd…
En:
…"Voor Hollanders is fado een donker, somber lied, verdrietig, melancholisch. Voor mij is het veel meer dan dat. Hoop, sensualiteit. Het gaat over het leven, over Lissabon, over mijn land.'' …
En over haar eigen land:
… ,,Slechts een kleine intellectuele minderheid kent mij daar. Men vindt mij te modern. Het staat te ver van de traditie af. Dat duurt nog enkele jaren. Mijn land is ook aan het groeien en aan het moderniseren. Toen Amália (Rodriguez red.) dertig jaar geleden begon, werd ze ook niet beschouwd als een fado-zangeres. Ik heb nooit in die fado-lokalen willen zingen. In die lokalen lijkt het alsof deze muziek zich niet ontwikkelt. Alles is er altijd hetzelfde. Ik heb gebroken met die traditie en heb er nieuwe muziek van gemaakt. Die lokalen zijn voor toeristen, niet voor muziekliefhebbers. Het is niet spontaan, dat is jammer. Natuurlijk mag deze traditionele muziek voortbestaan maar er moet ruimte zijn voor een moderne stroming"….
Frankrijk
Zoals gezegd is Cristina Branco ook in Franrijk doorgebroken. Recensente Véronique Mortaigne van Le Monde ging helemaal uit haar dak toen ze Branco hoorde tijdens haar eerste concert in Parijs. Als Cristina Branco zong, was ze ondersteboven. De andere toeschouwers ook.
Zo schreef ze:
…"Cristina Branco is jong! Niet eens 30 jaar. Ze is mooi. En somber als onweerslucht. Haar fado is geworteld in de traditie, in authenticiteit, maar overstijgt de stereotypes. Ze zaait nieuwe wegen. Maar ze bewandelt ook de oude. Ze is als een mystieke cultus, die de cirkel sluit tussen nostalgie en noodlot. Ze is bescheiden, hoedt zich voor uiterlijke schijn. Ze verkiest "zijn" boven "lijken op". Ze zingt krachtig en rechtuit, gevoed vanuit het diepste innerlijk. Haar vibrato raakt je diep in je hart. Ze draagt de kracht van het lijden uit, zo eigen aan het genre. Ze wordt begeleid door een gitaar-trio onder leiding van Custódio Castelo. Ze durft af te wijken van de betreden paden, maar toch durft ze zingen zoals Amàlia het deed… En ze slaagt erin, gedragen door een gracieuse lichtheid." …
Tournee door Nederland
De tournee door Nederland ziet er als volgt uit:
za 04 mei: LUX theater Nijmegen
do 09 mei Theater De Lievekamp Oss
vr 10 mei: Theater De Lievekamp Oss
zo 12 mei: De Harmonie Leeuwarden
di 14 mei: Schouwburg Odeon Zwolle
wo 15 mei: Arsenaal Theater Vlissingen
do 16 mei: Oosterpoort Groningen
vr 17 mei: Musis Sacrum Arnhem
zo 19 mei: De Kleine Komedie Amsterdam
ma 20 mei: De Kleine Komedie Amsterdam
wo 22 mei: Theater De Vest Alkmaar
do 23 mei: Stadsgehoorzaal Leiden
vr 24 mei: MC Frits Philips Eindhoven
za 25 mei: Chassé Theater Breda

CD's kopiëren

Cd-branche brandt haar vingers
De consumentenbond wil dat platenmaatschappij Sony Music beveiligde cd's terughaalt uit de winkel. De schijfjes, ondermeer van Celine Dion, kunnen door een technische ingreep niet gekopieerd worden. Door de beveiliging kunnen kopers ze ook niet op een computer afspelen.
Wie dat wel doet, loopt de kans dat de computer crasht.
Beveiliging werkt nauwelijks
Overigens werkt de beveiliging nauwelijks. De Cd van Celine Dion is op internet te downloaden. Onder de miljoenen internetters zitten honderden wizkids die op elke beveiligingspoging tot nu toe een antwoord hebben. En anders grijpt de rechter wel in zoals vorig jaar toen het label BMG een cd van Natalie Imbruglia moest terughalen, omdat de cd's vanwege de beveiliging op sommige gewone spelers niet wilde draaien.
De Consumentenbond vindt het ontoelaatbaar dat de schijf een computer kan doen crashen. Daarmee laat Sony toe dat het eigendom van anderen beschadigd kan raken. In de Warenwet is dat expliciet verboden. Ook schendt het bedrijf het wettelijk recht op het maken van kopieën voor eigen gebruik. De kopieerbeveiliging wordt geacht te voorkomen dat degene die de cd koopt, een kopie voor eigen gebruik kan maken. Juist dat is wettelijk toegestaan. De kopie mag niet verkocht of weggeven worden.
CD-verkoop flink gedaald
Sony vindt dat het alles mag doen, om te voorkomen dat cd's worden gekopieerd. Des te meer omdat tot nu toe een electronicafabrikant als Philips niet staat te springen om mee te werken aan pogingen om cd-branders van beveiliging te voorzien om kopiëren te voorkomen.
Sony is niet de enige die bezorgd is over het cd-branden. De complete muziekindustrie luidt de noodklok. Wereldwijd zijn in 2001 3,3 miljard minder cd's verkocht, dat is een daling van 6,5 procent. (in Nederland ging het om 3 procent omzetverlies). De totale omzet zakte met vijf procent tot 38,3 miljard euro. De omzetdaling bij de singles was helemaal gigantisch: 16 procent. Als oorzaken van de daling worden thuiskopiëren en illegale verspreiding via internet gezien. Ook de economische crisis en de concurrentie van ander audiovisueel vertier worden als oorzaak gezien. In Zuid-Amerika wordt ook veel gebrand. In Brazilië werden 25% minder cd's verkocht. De jaarcijfers van de internationale muziekorganisatie IFPI (International Federation of the Phonographic Industry) liegen er dus niet om.
Frankrijk en Engeland uitzondering
Uitzonderingen op die trend zijn onder andere Frankrijk en Groot-Brittannië. In Frankrijk steeg de omzet met zowat tien procent: van de twintig bestverkochte albums waren er achttien van eigen bodem. In Engeland zorgde de thuismarkt voor een groei van vijf procent, terwijl ook Italië en Spanje een bloei in het lokale repertoire noteerden.
De voorzitter van IFPI, Jay Berman, benadrukte dat de dalingen geen gevolg zijn van een verminderde populariteit van muziek. De vraag naar muziek is volgens de organisatie zelfs groter dan ooit.
Uit onderzoek in de VS en Duitsland is volgens IFPI gebleken dat consumenten door het illegale branden en verhandelen minder cd's kopen.
In het verleden kon er geen direct verband tussen kopiëren en de verkoopdaling aangetoond worden. De voorzitter zei daarom verdere maatregelen te willen nemen om het kopiëren op grote schaal tegen te gaan.

Hooizolder Heeze

Americana op een hooizolder in Heeze
Uit het niets begon Ad Voets (54) vorig jaar oktober het Poppodium Heeze. Hij wilde vooral de 'ware muziekliefhebber' bereiken met zangers en groepen in de Americana-stijl. Aan corresdondent Ton Spoelder van het Eindhovens Dagblad vertelt hij te denken op de goede weg te zijn. Enkele citaten:
…Groepen en muzikanten als Kevin Montgommery, Chip Taylor, Jim Roll, Frogholler en John Train trokken het afgelopen half jaar naar het podium van De Hooizolder. "De Hooizolder naast de oprijlaan van het kasteel is een prima locatie. Artiesten komen hier binnen en zeggen 'wauw, great'…
…"En als je ze dan uitlegt dat De Hooizolder eigenlijk een oude boerderij is die bij het kasteel hoort, dan wanen ze zich op historische grond. Ze zijn heel blij met deze plek en we hebben in korte tijd bij die jongens al een goede naam opgebouwd. Op hun tour ontmoeten ze collega-artiesten en dan gaat het van: 'you should go to the Poppodium Heas!'. Want Heeze kunnen ze niet uitspreken."…
…En de toeschouwers vinden ook de weg naar Heeze. Gemiddeld zo'n honderd per concert. Ze komen uit een groot gebied, zelfs uit België en Duitsland. Voets: "Dat hadden we niet verwacht. Maar geïnteresseerden halen die informatie uit de websites van de artiesten, waar ook de tourschema's op staan en kijken dan welk optreden in Europa het meest dichtbij is." …

Sois Belle

Sois Belle gaf er bij Debuutrock 'een lap op'
"Een act van een half uur was kort maar we hebben er in ieder geval een lap op gegeven. Op z'n Sois Belle's!", aldus Karl Debaillie desgevraagd over het concert dat Sois Belle gaf tijdens Debuutrock 2002,
vrijdag 19 april in Gent.
Na een selectie uit ruim 500 demo's waren behalve Sois Belle nog zeven groepen geselecteerd voor Debuutrock.
De bands werden in De Vooruit in Gent aan publiek, pers en vaklui voorgesteld. Er is ook een compilatie-cd opgenomen met van elke band één nummer.
Cultuurshock
"Wij waren in ieder geval een cultuurschok tussen de rockende en zware loeiende gitaren.
Voor ons niet het perfecte biotoop. Maar het publiek had duidelijk oog en oor voor ons.
Als vierde groep optreden om 22u15 bleek goed getimed te zijn. We speelden voor een volle Vooruit!
Iets wat de groepen die starten en eindigden zeker niet kunnen zeggen", aldus Karl Debaillie,
die in Sois Belle accordeon en zang voor zijn rekening neemt.
Deze Westvlaamse groep bestaat verder zanger/gitarist Pieter Boussemaere, bassist/zanger Gautier Platteau en drummer Guido Dieusaert.
Door ieders eigen muzikaal verleden creëert "Sois Belle" een eigen frisse opzwepende 'folkpop' stijl waarin de accordeon en de stemmen centraal staan. Het resultaat is een heuse mix met folk, salsa en reggae. Hun teksten zingen ze daarenboven in het oud en hedendaags Nederlands en in het Frans en het Spaans.
Labadou x
De presentatie op Debuutrock zou doen vermoeden dat Sois Belle pas net bestaat. Maar nee, vorig jaar al baarde de groep opzien met swingende concerten tijdens het Dranouter folkfestival en het Deerlijke folkfestival. In de finale van de Nekka-wedstrijd behaalde Sois Belle 23 maart dit jaar de tweede plaats achter Yevgeni.
Zondag 5 mei a.s. speelt Sois Belle op het Labadoux-festival.
Het lijstje van aanstaande optredens ziet er verder als volgt uit:
za. 11/05 Ieper Grote Markt 17u00 Vredesfeesten
wo. 29/05 Rollegem O.C. 20u30
zo. 30/06 Overijse Kleinkunstfestival 14u30 www.kleinkunst.be
zo 07/07 Langemark 11u00 Bakelandtfeesten
za 13/07 Ham VZW Celtic Art Gallery
za 20/07 Gent Sint-Baafs 20u00 Gentse Feesten
Vr 09/08 Geluwe 22u00
Za 31/08 Poperinge Marktrock
Vr 06/09 Heule parktent 21u30 Tinnekesfeesten
Info: www.soisbelle.be

Lambchop
: Lambchop in Lola de Musica
In Lola da Musica maandag 29 apr 2002 23:55, Net 3 een herhaling van het portret van Lambchop, het buitenbeentje van 's werelds toonaangevende countrystad Nashville. De band bracht onlangs de cd Is A Woman uit en treedt 30 april op in Amsterdam.
Lambchop-voorman Kurt Wagner gaat de kijker voor in een trip door de stad waarmee hij een haat-liefde verhouding heeft. Hij wordt gevolgd tijdens zijn dagelijkse werkzaamheden als vloerenlegger, gaat nader in op zijn drijfveren en vertolkt enkele akoestische songs. Lambchop is ook gefilmd tijdens repetities voor de op dat moment aanstaande tournee door Europa.
Lambchop is het geesteskind van de voormalige kunstenaar en kunstdocent Kurt Wagner, die tegenwoordig werkzaam is als legger van houten vloeren. In zijn vrije tijd stuurt hij een collectie muzikanten aan, dat de afgelopen jaren onder de naam Lambchop enkele opvallende platen heeft afgeleverd. De band distantieert zich nadrukkelijk van de wetten van de country-industrie en valt in eigen stad en land dus een beetje tussen wal en schip. In Europa daarentegen bouwt de groep een behoorlijke schare fans op, die Lambchops eigenzinnige mix van country, soul, pop en rock op juiste waarde weet te schatten, zich verdiept in Wagners cryptische teksten en de opvallend ingetogen concerten van de band bezoekt.

Rosemary's Sons

Rosemary's Sons op zoek naar perfecte song
Gisteravond presenteerde Rosemary's Sons, All in Hand, het eerste album bij een echte platenmaatschappij, Warner Music Nederland. Jacques Hendriks van BN/De Stem sprak met een aantal muzikanten van deze Bredase band, waarvan single Shine (opgenomen in samenwerking met Ilse Delange) in de hitparade staat en die regelmatig op tv en radio is. Enkele citaten uit BN/De Stem
…Stevige, licht sombere rock met duidelijk Amerikaans invloeden. Daar schamen ze zich niet voor, zegt bassist Ad. "We pretenderen niet innoverend te zijn. Als dat niet in je zit, waarom zou je dan als muzikant op zoek moeten gaan naar iets nieuws? Muziek komt uit jezelf. Je moet niet geforceerd gaan zitten poetsen totdat het vernieuwend klinkt, het gaat erom dat je zelf kickt tijdens het spelen." Zo denkt Martijn Hagens er ook over. "Ik ben een liedjesmens. De liedjes moeten het doen, niet zozeer de bijgeluiden, moderne experimenten. Wel probeer ik op zoek te gaan naar de perfecte song. Aan de andere kant, een nummer van ons als Cheyenne, dat kan ik niet aan een andere band relateren. Qua sfeer. Helemaal nieuw is het geluid misschien niet, maar laat ik het dan uniek noemen. Dat zoeken we wel."…
en:
…"Het is niet de bedoeling geweest om een cd te maken die uit de boxen zou spatten. Het moest meer een warme deken zijn, muziek die je een comfortabel gevoel geeft. Dat is onwijs goed gelukt." In hun teksten neigen de Sons nadrukkelijk naar de blues, erg vrolijk zijn ze niet. Martijn: "De teksten zijn vaak beetje beschouwend, we proberen een heel klein beeld te pakken en dat uit te vergroten. Dan kom je toch vaak op de zelfkant uit. Bijvoorbeeld als je in de kroeg staat, je ziet opeens iemand iets doen en denkt 'Jezus, wat ben jij fout bezig'. We proberen te schrijven over het mens zijn met alle zwakheden en fouten die daarbij horen. Wat dat betreft is tekstschrijven best confronterend. Met name, en dat is het gekke, omdat ik onze eigen songteksten vaak achteraf meemaak. Echt, gebeurt regelmatig." …
en:
…En toen stond opeens Ilse Delange voor hun neus... Nou, zo ging het niet, zegt
Thomas Lina. "Ilse zit ook bij Warner. Zij vond onze single Fall From Grace leuk. Martijn en Ad zijn best country -fans, hebben platen van haar. Zo hadden we het er een keer over om als haar voorprogramma op te treden. Daarbij kwam voor de grap ter sprake dat Ilse en Martijn dan wel een duet moesten zingen. We namen dat niet serieus, maar uiteindelijk kwam ze toch echt naar de studio." Ad van Halteren grinnikt. "Het was natuurlijk te gek om wat met Ilse te doen, maar we wilden toch eigenzinnig zijn, dus mocht het geen traditioneel duet, geen ballad zijn. En we wilden er geen single van maken, dat zou te zeer voor de hand liggen. Shine is een rocknummer, gaat over een ruzie. Maar tijdens het opnemen dachten we wel Oei!, dat nummer is wel héél erg goed, én een ideale single! Dan kun je wel principieel blijven, maar waarom? Wij zijn er blij mee, Warner is er blij mee. Het is een fantastisch nummer, en als dat op single staat, kun je zo aan de wereld laten zien: dit zijn we!" Zo denkt Martijn er ook over. "Voor ons als band gaat het om het album en de live-optredens, die moeten integer zijn. Maar laten we eerlijk zijn, singles behoren tot de marketingkant van de platenwereld, die zijn nu eenmaal nodig om een album te pushen."…

Wright, John

Fookhook: Extra ingelast concert John Wright met nieuwe begeleiders
Zondag 28 april a.s. is Horecacentrum "De Sevewaeg" in Sevenum vanaf vier uur 's middags ongetwijfeld tot de nok toe gevuld als John Wright er opnieuw acte de présence geeft.
John Wright kenmerkt zich vooral door zijn zeer specifieke stem, aangrijpend dramatisch in ballades en krachtig en rauw in de snellere nummers. Wright heeft een fijne neus voor onontdekte songs uit de historie van de folk, blues, pop en country, die hij op zijn geheel eigen manier bewerkt.
Reeds acht jaar lang is John Wright jaarlijks te gast in De Fookhook en is hij uitgegroeid tot de absolute publiekslieveling van het vaste Fookhookpubliek. Al die jaren wist hij zich in het uitstekende gezelschap van de excellente gitarist Kenny Speirs en meesterviolist Stuart Hardy, een rasartiest die als geen ander de kunst verstaat om zijn fiddle te laten huilen en lachen. John, maar ook Kenny en Stuart vonden dat het echter na hun jarenlange samenwerking tijd werd om uit te kijken naar nieuwe uitdagingen.
John Wright heeft deze nieuwe uitdaging inmiddels al vorm gegeven, wat moge blijken uit het aanstaande optreden. Het optreden zal behoorlijk afwijken van hetgeen het vaste publiek tot nu toe gewend was.
Zo zal er niet alleen veel nieuw repertoire te horen zijn, ook de begeleiding is totaal vernieuwd en bestaat uit Stevie Lawrence, op gitaar, bouzouki en whistles, Wendy Wetherby op cello en vocals, Angus Lyon op piano, keyboards en accordeon en Tony Gibbons op citer.

Femi Kuti

- Bewogen zang, fraaie sax en swing bij Femi Kuti - De Nigeriaan Femi Kuti is een van de grotere namen die nu al bekend zijn voor het Dranouterfestival, in het eerste weekeinde van augustus. Onlangs trad hij met zijn band The Positive Force op in Paradiso in Amsterdam. Toch aardig om eens te kijken van muziekkrant Oor van dat concert vond. Een citaat:
…Femi Kuti wisselt zijn bewogen zang tegen onrecht en onderdrukking af met fraai saxofoonspel, waarbij de uitgebreide blazerssectie uiterst sfeervol, onderhuids
swingende refreinen herhaalt en uitbouwt. Ook de stuwende funky ritmiek, waar
conga's, drums en een uiterst soepele Kameroenese bassist volop voor zorgen,
geeft menig danser een steuntje in de rug…

Pierre Rapsat

Pierre Rapsat overleden
De Belgische franstalige zanger Pierre Rapsat is op 54-jarige leeftijd overleden. Tijdens zijn laatste concert in Verviers kreeg hij nog een gouden plaat voor Dazimbao. Dat album, zijn zeventiende, verscheen vorig jaar. Hij leed toen al aan kanker.
Pierre Rapsat werd in 1948 in Elsene geboren. Hij adoreerde Brel, Brassens en The Beatles. Op 20-jarige leeftijd begon hij met zijn eerste groep, Laurélie, waarmee hij een plaat maakte. Daarna ging Rapsat solo. In '73 verscheen zijn eerste solo-elpee: New York (zowel in het Frans als in het Engels). Als Peter Rapsat bracht hij ook liedjes uit in het Nederlands.

Blind Guardian

Blind Guardian: metal met een folky inslag
Erik Krebbers recenseert in het Deventer Dagblad het concert dat de Duitse metalband Blind Guardian in Rijssen gaf. Hij ontdekte ook wat folkinvloeden:
….Blind Guardian heeft een wereldwijde reputatie op het gebied van de epische metalmuziek. Steekwoorden zijn: Tolkien, kruisvaarders, speedmetal, Queen, mythen en religie.
Ook op hun nieuwste album 'A night at the opera', een titel die Queen in een ver verleden al eens gebruikte, bedient het kwartet uit Nederrijn zich van de meest uiteenlopende historische elementen. Zelfs verwijzingen naar Galilei en Nietzsche worden niet geschuwd.
In Rijssen gaf de band het eerste - en voor ons land enige - optreden van de wereldtour. Het viertal laat zich tijdens deze kruistocht ondersteunen door een extra bassist en toetsenist. Met name de laatste voorziet de sound van een Keltische folk inslag, die de band vergelijkbaar maakt met Within Temptation, de Nederlandse en momenteel zeer succesvolle tegenhanger….

Bright Blue Gorilla

Bright Blue Gorilla In Den Haag
Donderdag 25 april om 20.30 uur treedt de Amerikaanse pop-, folk- en rockgroep Bright Blue Gorilla op in Den Haag (Willem de Zwijgerlaan 78) In een gesprek Hans Piët had voor Haagsche Courant had met Michael Glover en Robin Rosenkrantz, die de spil vormen van deze groep, ontspon zich de volgende aardige conversatie:
Robin: "Michael heeft altijd veel verschillende dingen gedaan. Hij is ooit als drummer begonnen en leerde zichzelf gitaar spelen toen hij al 23 jaar was. Op zoek naar een gitarist voor mijn groep viel ik voor zijn spel omdat het zo'n lekker jaren zestiggeluid had".
Michael: "Wat betekent dat ik niet erg goed was".
Robin: "Als ik nu terugkijk, hebben we altijd het avontuur gezocht. Weet je nog dat we tapdanslessen hebben gevolgd".
Michael: "Herinner mij er alsjeblieft niet aan. We waren zo slecht dat Fred Astaire zich in zijn graf zou omdraaien als hij ons bezig kon zien".
Robin: "Een paar jaar geleden, we waren op tournee in Nederland, wilde ik heel graag viool leren spelen. Hoewel ik dat instrument nooit onder de knie heb gekregen, heeft Michael speciaal voor mij een nummer geschreven zodat ik de viool zou kunnen gebruiken. We hebben die compositie één keer gebracht, in een jongerencentrum. Daarna heb ik het instrument verkocht".

Tom Waits

Uitstekend exclusief interview met Tom Waits in Oor:
De geest doet rare dingen
Wie muziekkrant Oor nog niet heeft gelezen, moet snel naar de kiosk of de bieb, want het exclusieve interview met Tom Waits is van grote klasse. Tom Engelshoven sprak uitgebreid met Waits in Californië en Oor vult er maar liefst 5 pagina's mee. Volgens de stopwatchers van Oor 14 minuten en 33 seconden leesplezier. Hier als voorproefje een aantal citaten goed voor zo'n twee minuten voorpret:
…'De geest, de geest doet rare dingen' mompelt hij mysterieus. Twee platen tegelijk komen er begin mei van hem uit. Het zijn, zo noem ik het maar theaterplaten. De een Alice, bevat songs die Tom en zijn vrouw Kathleen Brennan begin jaren negentig schreven voor de gelijknamige 'avant-garde opera', gebaseerd op Alice in Wonderland van Lewis Carroll. De ander, Blood Money, biedt de composities uit Woyzeck, een adaptatie van het beroemde toneelstuk van de Duitse auteur Georg Büchner (1813-1837)...
…Waarom breng je ze tegelijkertijd uit? 'Wel, songs zijn lang houdbaar. Ze rotten niet. Ze worden niet aangevreten door vliegen, ontbinden niet. Het voelde gewoon goed om ze nu uit te brengen. Dat het tegelijkertijd gebeurt, ach, dat geeft de luisteraar een keuze. Je zit in een vliegtuig en je krijgt te eten: vis of kip'.
En nu kun je de vis en de kip tegelijk eten.
'Ja. Dan wordt het kipvis.'…
…Een song schrijven is zoiets als folklore bedrijven. Folklore is uitgefilterde menselijke
ervaring. Het probleem met de waarheid is dat de mensen die weten wat er echt gebeurd is, altijd hun mond houden. Je krijgt geen woord uit ze. Maar de mensen die niks te zeggen hebben, die krijg je maar niet stil. Dus: verhalen gaan meer over wat er weggelaten wordt, over wat er niet gezegd wordt. Er wordt maar wat verzonnen om je af te leiden. Verhalen zijn in werkelijkheid smoesjes. …
…Heb je kinderen? Kinderen houden niet van ouders die kinderen zijn. Mensen die dat niet beseffen, blijven steken in hun ontwikkeling. Ze stellen het onvermijdelijke uit. Sommige mensen groeien er nooit uit. Ze houden er van rond te wandelen met een bepaald modieus tijdschrift onder hun arm, ze zijn bang om naar sommige muziek te luisteren of een bepaald merk jas aan te trekken. Anderen zijn bang voor de atoombom. Je hebt dus mensen die bang zijn om volwassen te worden'. …
…Angst is een traditie. Wat we niet begrijpen daar zijn we bang voor. Op dit moment
begrijpen we de Islam niet, of Afghanistan, Iran, Irak, Saoedi-Arabië. En nu zijn we bezig het te onderzoeken, omdat we er bang voor zijn. We denken dat we niet meer bang hoeven te zijn als we die landen ontmantelen en onderwerpen aan onze simpele, heldere, Amerikaanse inzichten. We halen het horloge helemaal uit elkaar, analyseren alle onderdelen, gebruiken ons intellect en onze CIA, totdat we kunnen zeggen: 'O, nou weten we wat hun bezielt, nu kunnen we voorspellen wat hun volgende stap zal zijn.' En dus heb je over tien jaar overal in Amerika Afghaanse restaurants. En dan beginnen we weer van voor af aan met een ander land, of een andere cultuur. Wij zijn net zo'n poppetje van teer. Sla je ons, dan slorpen we je op.'…
…Zoals de mensheid een talent voor schoonheid heeft, heeft het dat ook voor het kwaad. Hemel en hel zitten in je geest (hij wijst op zijn hoofd). De hemel is hier en de hel ook. We leven er elke dag mee.'
Je houdt daar wel van: als een dominee van de kansel schreeuwen dat de mens slecht is? 'Heerlijk, ik stam uit een lange lijn van dominees, hahaha. Dat maakt Woyzeck zo leuk: we gaan allemaal naar de hel. Stap aan boord, roeien! Iedereen aan de riemen…

Indigo Girls

Indigo Girls stellen nieuwe cd voor in Turnhout en Haarlem
The Indigo Girls spelen de komende weken in Turnhout (27 april in cc De Warande) en in Haarlem (5 mei bevrijdingsfestival)
Al bijna vijftien jaar tekenen Amy Ray en Emily Saliers uit Atlanta, Georgia voor eerlijke, openhartige en warme folksoul, met altijd de melodie centraal. Sinds ze voor het eerst van zich deden spreken met de single 'Closer to Fine' in 1989 hebben ze al negen full-cd's op hun actief staan.
In de Warande in Turnhout geven ze zaterdagavond vanaf 20.15 uur een akoestisch duoconcert. Ze presenteren dan hun nieuwe cd 'Become You', die begin maart bij Sony verscheen. Daarvoor gingen Amy en Emily opnieuw Peter Collins in de arm, die eerder al 'Rites of Passage' uit '92 produceerde, waarmee de Indigo Girls moeiteloos platinum haalden, en ook tekende voor het met een Grammy-nominatie-bekroonde "Swamp Ophelia" uit '94. De mix gebeurde door Bob Clearmountain, bekend van zijn werk met bijvoorbeeld The Who, Bruce Springsteen of Rufus Wainwright.
Na een Amerikaanse tournee met K's Choice als support, komen Amy en Emily nu naar Europa om er met hun tweetjes een reeks akoestische concerten te geven om de nieuwe cd voor te stellen. Eerst dus in Turnhout en dan op 5 mei in Haarlem.
Als voorprogramma treedt in Turnhout Sunday Blues aan, een duo dat bestaat uit zangeres Stéphanie Vloeberghs (18) en pianiste Dorien Leyers (17). Hun eerste single 'A Song For You' is niet van de radio te branden, terwijl de meisjes tussen de examens door aan hun eerste full-cd werken.
Reserveren telefonisch 014 416991 of via www.warande.be

Paradox, folkcafé Tilburg

Eens per maand folkcafé in Paradox Tilburg
Eens per maand is er op zondagmiddag folkcafé in Muziekpodium Paradox in de Telegraafstraat 62 in Tilburg. Vanmiddag vanaf 16 uur speelt het Oleg Fateev Quartet (zie elders deze pagina)
In een gezellige ambiance hebben in Paradox de afgelopen anderhalf jaar opgetreden:
Oor Hasjachor, The Very Girls & The Watchman, Ygdrassil, Tref, Vera Coomans & Tom Theuns, Tweedragt, Deux Accords Diront, Wè-nun Henk, Fluxus, Trio Viool, (BuB), Ialma, Iep & Téka en Ambrozijn. En nu dan het Oleg Fateev Kwartet.
Het Folkcafé is een initiatief van het International Folk Festival Tilburg. Door middel van het aanbieden van informatie, literatuur, contacten, muziek, cd-presentaties, concerten en sessie-mogelijkheid wil de festivalorganisatie ertoe bijdragen dat folkmuziek haar plek op het podium en daarbuiten herovert.