- Van Morrison's nieuwe cd: Down the Road
Op 14 mei komt het nieuwe album van Van Morrison uit. De cd heet Down The Road en is de eerste die Morrison bij Universal uitbrengt naar jarenlang Mercury en drie cd's bij Virgin.
Down The Road bevat dertien nieuwe composities plus een live-versie van Hoagy Carmichael's "Georgia on My Mind" en "Evening Shadows," een instrumentaaltje van de Engelse jazzmuzikant Acker Bilk, waar Morrison tekst bij geschreven heeft.
De eerste single die van het album getrokken wordt is "Hey Mr. DJ," die vanaf 16 april op de radio te horen zal zijn.
Na zijn skiffle en rock & roll uitstapjes is Van Morrison nu weer terug bij de vertrouwde mix van R&B, blues, country en jazz. Op Down the Road staan de volgende nummers: Down the Road, Meet Me in the Indian Summer, Steal My Heart Away, Hey Mr. DJ, Talk Is Cheap, Choppin' Wood, What Makes the Irish Heart Beat, All Work and No Play, Whatever Happened to PJ Proby, The Beauty of the Days Gone By, Georgia on My Mind, Only a Dream, Man Has to Struggle, Evening Shadows, Fast Train

Beef

Wadodem en bidelidabadoedah bij Beef
Sinds de release van het eerste album Flexodus gaat het goed met de Eindhovense reggaeformatie Beef. Geen top 40-hit, maar wel optredens op onder meer Lowlands, Noorderslag en Festival Mundial. Geen snelle videoclip, maar wel weten hoe de
kleedkamers van Paradiso, Melkweg en Tivoli er van binnen uitzien. Beef is oprecht
en eerlijk. Myrthe Hilkens bezocht voor BN/De Stem een concert van Beef in
Oosterhout. Enkele citaten:
…Een rockachtige intro loopt vloeiend over in een relaxt reggae ritme. De lichten springen
op oranje. Buiten is het koud, vies en druilerig weer. Binnen in poppodium Para is het voor
één avondje zomer. De gitarist van Beef, Twan van Gerven, speelt het loopje van
Inspector Gadget en meteen verandert de volle zaal in een golvende mensendeken.
Leadzanger Pieter Both (Irie Pete of I Repeat) komt het podium op. De sfeer is positief,
vrolijk en energiek.…
…Geen overdreven poespas. What you see is what you get. Muzikaal zit alles snor. De muzikanten staan ontspannen op het podium en lijken na zo'n honderd optredens nog steeds niet moe. Driestemmige zanglijnen klinken zuiver. Naast leadzanger Both zingen ook gitarist Van Gerven en zanger/gitarist Bram Wouters vrolijk mee. Het bed waar Beef in slaapt is reggae, maar de lakens, kussens en klamboe zijn funk, ska, rock en dancehall. Invloeden van Bob Marley, Eek-a-Mouse en Sister Nancy zijn duidelijk hoorbaar…
…Wadodem en bidelidabadoedah klanken, ritmische slaggitaar, diepe bastonen, gitaarsolo's en zonnige orgelklanken. Het publiek stuitert onafgebroken mee op het ritme...

Muziekpublique

Nieuwe initiatieven van Muziekpublique in Brussel
De herstructurering van La Tentation in Brussel heeft geleid tot een nieuwe organisatie die de concerten en cursussen organiseert: v.z.w. Muziekpublique. Ook vinden deze niet meer plaats in Centro Galego, maar verspreid over een aantal lokaties in Brussel. Muziekpublique is naarstig op zoek naar een nieuw gebouw waarin alle activiteiten onder één dak ondergebracht kunnen worden.
De leiding van Centro Galego, die het gebouw beheert, heeft beslist de wereldmuziek en cursussen grotendeels af te stoten. Zij achtten de combinatie met het restaurant niet meer de juiste. De artistieke ploeg, de talloze vrijwilligers en muzikanten die La Tentation groot hebben gemaakt voelen zich in de steek gelaten door Centro Galego. Daarom heeft de artistieke ploeg beslist om te vertrekken.
Ook de Galicische groepen Ialma, La Banda en Galicia Baila trokken zich terug uit Centro Galego. Omdat Centro Galego hen wil verbieden die namen nog te gebruiken hebben de twee laatste zich onmiddellijk omgedoopt tot A Contrabanda en Foliada.
NIEUWE LOKATIES
De concerten van vzw Muziekpublique worden verspreid over een aantal lokaties in Brussel gehouden:
De Markten, Oude Graanmarkt 5, 1000 Brussel
Bouche-à-Oreille, Felix Hapstraat 11, 1040 Brussel
BSBbis, Kazernestraat 37, 1000 Brussel
Auditorium Campus CERIA, Emile Gryzonlaan 1, 1070 Brussel
Nieuwe activiteiten
Vzw Muziekpublique zit ondertussen niet stil. Nieuwe concerten staan op stapel, zoals dat van TAN (Turkije/Israël/België) op 17 mei in De Markten.
Verborgen Muziek
Een ander in het oog springend initiatief is het project 'Verborgen Muziek'. Met het project spoort Muziekpublique verborgen traditionele muzikanten op, begeleidt ze op muzikaal, technisch en organisatorisch vlak en produceert ze tijdens eigentijdse 'work in progress'-voorstellingen en tijdens een festival eind juni. Ook brengt Muziekpublique ze in contact met andere organisatoren. Het project krijgt gestalte in samenwerking met Intercultureel Centrum voor Migranten, Centre bruxellois d'action interculturelle, Regionaal Integratiecentrum Foyer.
Volgens Muziekpublique zitten er in Brussel en de rest van België nog tal van steengoede traditionele muzikanten die het brede publiek nooit bereiken, die zelfs nooit op een serieus podium te bewonderen zijn. Zij treden op op plaatselijke feesten, voor migrantenverenigingen, op trouwfeesten. Zij spelen instrumenten met voor het grote publiek ongewone namen als nianiourou, zurna, ud, salamoura of fluto de millo, maar soms gewoon ook mandoline of draailier. Groepen of muzikanten die zich kandidaat willen stellen, kunnen contact opnemen met Muziekpublique via een mailtje naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
De nieuwe website van vzw Muziekpublique is http://www.muziekpublique.be

Simon & Carfunkel

Album met live-opnamen van Simon en Garfunkel uit 1967
Verloren gewaande opnamen van een concert dat Simon en Garfunkel op 22 januari 1967 gaven zijn weer boven water. En natuurlijk zijn ze op cd gezet, die in juli wordt uitgebracht. Het concert vond plaats in New York, de cd heet dan ook Live From New York City 1967.
Het album bevat songs van de eerste drie elpees van Simon & Garfunkel: Wednesday Morning 3 A.M. (1964), The Sounds of Silence (1966) en Parsley, Sage, Rosemary and Thyme (1966). Maar er staan ook een aantal nooit eerder uitgebrachte rarities. Ook onbekendere songs staan er op zoals "A Church Is Burning," wat staat op The Paul Simon Songbook.
Live From New York City 1967 is het eerste live album uit de hoogtijdagen van eind zestiger jaren. Tot nu toe bestaat er één live-album, maar dat stamt uit 1981: The Concert in Central Park, met opnames van een reünie concert dat het duo een jaar eerder in New York gaf.
De nummers die op Live From New York City 1967 staan zijn:
He Was My Brother
Leaves That Are Green
Sparrow
Homeward Bound
You Don't Know Where You're Interest Lies
A Most Peculiar Man
59th Street Bridge Song (Feelin' Groovy)
The Dangling Conversation
Richard Cory
A Hazy Shade of Winter
Benedictus
Blessed
A Poem on the Underground Wall
Anji
I Am a Rock
The Sound of Silence
For Emily, Wherever I May Find Her
A Church Is Burning
Wednesday Morning, 3 A.M.
Bron: RollingStone

Het Russische Terem Quartet komt begin mei op toernee. Op zondag 12 mei staat hen mogelijk een optreden te wachten in het tv-programma Vrije Geluiden.
Het Terem Quartet is zestien jaar geleden ontstaan in St. Petersburg. De vier klassiek geschoolde muzikanten hebben een verbazingwekkende techniek en vakkennis. Zij bespelen tal van traditionele folk-instrumenten, zoals de enorme basbalalaïka. Het repertoire van het Terem Quartet beweegt vloeiend van gypsy melodieën via populaire thema's naar Tchaikovsky.
Het Terem Quartet bestaat uit: Andrei Konstantinov: sopraan domra Alexei Barchtchev: alt domra Andrej Smirnov: bayan Mikhail Dziudze: bas balalaïka.
Toerdata van het Terem Quartet zijn: Do 02-05: Odeon, Zwolle; za 04-05: Warande Turnhout, zo 05-05: Zuidlandtheater, Terneuzen, ma 06-05: Agnietenkapel, Gouda, di 07-05: De Speeldoos, Vught, wo 08-05: Stads-gehoorzaal, Leiden, za 11-05: Aegtenkapel, Amersfoort.

Bob Dylan laat in Brussel verpletterende indruk
Peter Mestach was er zondag in Brussel bij. Bob Dylan speelt beste concert in België totnogtoe, concludeert hij in zijn recensie in De Standaard. In Oberhausen was Dylan een avond ervoor nog geregeld de weg kwijt, maar in Vorst-Nationaal revancheerde hij zich voor 9000 toeschouwers met een ruim avondvullend concert. Over een maand, op 2 juni, treedt Dylan op in Ahoy, Rotterdam. Enkele citaten uit De Standaard:
…Dylan ziet er dezer dagen uit als een replica van Hank Williams: in een wit western maatpak en met een zwarte Stetson op het hoofd dirigeert hij zijn band alsof die in een saloon in Nashville staat. Maar wanneer Dylan en groep iets over achten openden met ,,Hallelujah, I'm ready to go'' (als hillbilly gearrangeerd), keek de zaal met torenhoog respect toe: deze man is uitgegroeid tot dé rondreizende vertegenwoordiger van alle typisch Amerikaanse rootsstijlen (,,americana'')…
…Zijn band draagt natuurlijk in grote mate bij tot de ontspannen manier waarop Dylan musiceert. Met een klasbak als Jim Keltner achter de drums evolueerde een huppelend ,,Tweedle dee and tweedle dum'' (een van de vijf songs die hij uit de nieuwe cd, Love & theft, speelde) tot rockabilly waarop totnogtoe enkel Carl Perkins een patent had. En toen de multi-instrumentalist Larry Campbell de viool bovenhaalde voor een adembenemend ,,If you see her, say hello'' lag Vorst aan Dylans voeten. Nooit eerder haalde de bard zo sterk uit, nooit eerder zong hij zo intens en zuiver…
…Een aantal klassiekers liet hij voor wat ze waren. Liever concentreerde hij zich op bij momenten briljante lezingen van poëtische hoogstandjes zoals ,,Visions of Johanna''. Broos, teder en ter plekke voorzien van grappige tekstaanpassingen (of herhalingen, maar dat is Dylan)...
…Na bijna twee uur verliet Dylan het podium om terug te komen voor een lange reeks bisnummers. Daarin kreeg Vorst een aantal klassiekers, maar ditmaal concentreerde de uitvoerder zich wél op die extra ronde. ,,Love sick'' betekende vijf intense minuten. En zelfs een tourstable als ,,Like a rolling stone'', met alle zaallichten aan en een massa die tot in de nok uit de bol ging, zat weerom vol vitriool en gif voor een met uitsterven bedreigde vrouwenkaste…
…Bijna een half uur later kwam een onvermoeibare cabaretier nog eenmaal terug voor een mokerhard ,,All along the watchtower'', dat nog dreigender klonk dan wat Jimi Hendrix en Neil Young er samen in hun beste dagen mee deden….

Thé Lau

Thé Lau CD van de week op BRTO
De cd van de week op de BRTO, de Bergse Radio en Televisie Omroep (Bergen op Zoom) heeft tot cd van de week verkozen: "De God van Nederland"van Thé Lau.
Thé Lau timmert hard aan de weg na het uiteenvallen van de populaire groep The Scene (1979-2000. Zijn cd "De God van Nederland" wordt niet alleen in Nederland gewaardeerd. Ook in België worden er geregeld nummers van op de radio gedraaid. Ook was Thé Lau er onlangs te gast in het VRT 1 programma Dito de middag voor zijn optreden in de AB in Brussel.
Emoties
De drijvende kracht achter The Scene, tevens frontman, zanger, componist en tekstdichter verrast vriend en vijand met zijn eerste Nederlandstalige soloplaat. Thé heeft getuige de 10 prachtige liedjes op die plaat nog niets verloren van zijn talent om emoties in tekst en melodie te vangen. De BRTO wordt zelf bijna even lyrisch in haar persbericht: "Hoewel het moeilijk is één bepaald lied tot het mooiste van de CD aan te wijzen, maakt het duet "Onder aan de dijk" met de Belgische zangeres Sarah Bettens van de immens populaire groep K's Choice, als zodanig een goede kans. Maar tegelijkertijd moet worden geconstateerd dat ook een flink aantal andere liedjes voor die titel in aanmerking komt. "De God van Nederland" is een welhaast literaire popplaat geworden. Het zou niet meer dan terecht zijn wanneer de teksten van Thé Lau over enkele jaren door middelbare scholieren op hun boekenlijst mogen worden opgenomen. Tenslotte is dat bij veel Bob Dylan-teksten ook toegestaan". De BRTO draait "De God van Nederland" van Thé Lau tot komende zaterdag als CD van de Week.

Chasing Rainbows

Chasing Rainbows: opmerkelijk voorprogramma
In het voorprogramma van Hallo Venray speelde vorige week een opmerkelijk voorprogramma, de groep Chasing Rainbows.
Henk Jonkers, de drummer van Hallo Venray, vormt deze groep samen met Anne Soldaat van Daryll-Ann, Dick Brouwers (ex Soft Parade) en de amerikaanse zanger Lawrence Rengert.
Ze brengen een repertoire met americana, country en jazzy improvisaties.
Hallo Venray is met Chasing Rainbows in het voorprogramma nog te zien: Struik Lemelerveld 4/5, Gigant Apeldoorn 10/5.

Snakes in Exile stellen vanavond vanaf 20 uur hun nieuwe cd Merrily Polluted op het podium voor in CC De Markthallen, in Herk-de-Stad.
De cd is uitgebracht door Wild Boar Music WBM 21036.

Eugene Edwards met Woven Hand

Loodzware Edwards, zo kan God het
nou ook weer niet bedoeld hebben….
Eugene Edwards duikt geregeld met zijn project Woven Hand op. Afgelopen week stond hij in 013 in Tilburg. Paul Geerts was erbij voor het Brabants Dagblad en leed onder een overdosis aan melancholie. Enkele citaten:
…Het uitgangspunt van Edwards is dat de mens een zondaar is. Met muziek lijkt de Amerikaan te zoeken naar verlossing. Zondigen. Dat is het voornaamste thema in zijn teksten. De loodzware muziek, een huiveringwekkende mix van bluescountry en folk , sluit daarop aan….
…Op het podium zat een man met een missie, die voornamelijk hemzelf betreft. Voor enigszins luchtige melodieën, die op de eerste platen van Sixteen Horsepower nog wel voorkomen, is niet langer plaats. Edwards gunt zichzelf nauwelijks lucht…
... Hij laat zich niets gelegen aan wat anderen (hooguit God) van hem verlangen…
…het imago van de gekwelde mens voelde soms pathetisch. Luisterend naar Edwards, en alle ellende op deze wereld in ogenschouw nemend, rijst dan de vraag: zo kan God het nou ook weer niet bedoeld hebben…

Dirigent Balemans recruteerde op verzoek van Van Maasakkers twee-en-een-haf jaar geleden uit de harmonies en fanfares waar hij dirigent van is, de leukste en beste muzikanten en vormde met hen de Klein Brabantse Harmonie. Al met al heeft het complete gezelschap in deze samenstelling ruim dertig concerten gegeven.
Aan de samenwerking met de Klein Brabantse Harmonie kwam met het concert in Veldhoven een einde. Concerten in deze gigantische samensteling (bij elkaar staan er zo'n 25 man op het podium) liepen dermate in de papieren dat het niet rendabel te maken was zonder subsidie. En die subsidie hield op.

Lilly & Rosie

Lilly & Rosie in Nieuw Beerta
Op zaterdag 11 mei organiseert het Mini-Cultureel Centrum Aeilko Zijlker te Nieuw Beerta een Bluegrass optreden met Lilly & Rosie. Bezetting: Lilly Drumeva (Bulg) zang/gitaar Rosie Davis (Eng) zang/banjo Rick Townsend (Eng) zang/viool/mandoline
Lilly Drumeva werd geboren in de Bulgaarse hoofdstad Sofia, maar bracht het merendeel van haar jonge leven door in West-Europa. Ze spreekt Duits, Frans, Russisch en Engels.
Op 22 jarige leeftijd ging ze studeren in Wenen, waar ze voor het eerst in aanraking kwam met bluegrass en countrymuziek.
De CD "Live at the Ryman" van Emmylou Harris was haar introductie tot deze muziek, en ze besloot dat dit het genre was waarin ze zich wilde verdiepen. In 1996 ging ze terug naar Sofia en formeerde de formatie, Lilly of the West. In 1997 bracht de band haar debuut CD uit, met als gevolg vele optredens op grote festivals in Tsjechië, Zwitserland, Polen, Italië, Duitsland, Engeland en ook Nederland.
In Mei 1998 won de band de "European World of Bluegrass Competition."

Meredith Monk

Meredith Monk: Muziek die een directe, intense impact maakt
en je vervolgens niet meer loslaat

Je moet maar geluk hebben. De Brabantse plaats Goirle kent onder haar inwoners een familielid van de wereldberoemde Amerikaanse componiste en stemkunstenaar Meredith Monk. Een familiebezoek brengt Monk - die al ruim veertig jaar met het grootste gemak de grenzen van vele kunstdiciplines overschrijdt - naar de Goirlese Galerie Van Hoek. Een bezoek dat gecombineerd werd met twee concerten en een workshop in de galerie. Een knusse ruimte gevuld met een select en bevoorrecht publiek. Mark van de Voort mocht erbij zijn. In het artikel dat hij erover schreef in het Brabants Dagblad was hij nog nauwelijks bijgekomen van deze historische gebeurtenis:
…Tijdens de workshop eerder deze week was goed te zien hoe Monk met eenvoudige zangtechnieken de meest wonderbaarlijke klanken kan oproepen. Van de Middeleeuwse canon- en hoketusmethodes tot lang aangehouden akkoorden, ze haalde het onderste uit de kan bij haar groep cursisten. Baanbrekende stemkunst die voortvloeit uit het bewegende en dansende lichaam. Een vocale magie die hoorbaar en voelbaar aanwezig was tijdens haar soloconcert…
….Met een stemband van het rekbaarste elastiek creëerde Monk klanken die tegelijkertijd vertrouwd en totaal nieuw op je overkomen. 'The sky is the limit' als je beschikt over een stembereik van drieëneenhalf octaven. Kwetterende kinderstemmetjes, diep onderaards gegrom of ronduit lyrische passages, het is stemacrobatiek van de hoogste orde. Maar het is geen virtuositeit om de virtuositeit. Monk boort juist klankwerelden aan die diep in ieder mens zitten verborgen….
….Monk heeft veel inspiratie geput uit de volksmuziek . Rondcirkelende boventonen die herinneren aan de Mongoolse tuva-muziek, maar bijvoorbeeld ook een schitterende solo op een mondharp. Ronduit ontroerend was haar 'Offering' uit de cyclus 'Volcano Songs' (1994). Zacht voor zich uit neuriënd raakte ze de luisteraar diep in het hart….

Popbeleid

Dit gebonk dient tot het laatst toe te worden bestreden
Hans Nauta sprak voor dagblad Trouw met André Nuchelmans van de Boekmanstichting. Met het boek 'Dit gebonk dient tot het laatste toe te worden bestreden' bracht Nuchelmans het popbeleid van de overheid chronologisch in kaart. Enkele citaten uit het goed doortimmerde verhaal uit Trouw van maandag 29 april:
… Met staatssecretaris Rick van der Ploeg kreeg popmuziek vanaf 1998 een flinke injectie. ,,Plotseling kreeg popmuziek een voorbeeldfunctie tegenover andere kunsten vanwege het diverse aanbod en het jonge en deels allochtone publiek. Dat is natuurlijk prima. Maar het voelde wat tweeslachtig dat Van der Ploeg de popmuziek prees omdat het zich met zo weinig geld weet te redden.'' …
... ,,Op landelijk niveau staat de popmuziek er aardig bij. Met name op gemeentelijk niveau liggen nu de grootste problemen. In veel plaatsen is een tekort aan oefenruimtes en zaaltjes. Dat bemoeilijkt de overgang van van amateurs naar een hoger niveau, en die nieuwe aanwas is belangrijk. Je kunt popmuziek zien als een instituut met vrij stevige muren en enkele voorzieningen. Het wordt nu tijd aan een goede fundering te bouwen.''….
Dat het er niet altijd zo florisant voorgestaan heeft is duidelijk:
…In de jaren vijftig was popmuziek als betaald voetbal nu: de overheid bestreed vooral de overlast die het veroorzaakte. Zo werd in 1956 uit angst voor rellen de film 'Rock around the clock' in Apeldoorn en Leeuwarden verboden en in Gouda zonder geluid vertoond. Optredens vonden plaats onder politiebegeleiding. Toen de muziekcultuur doorgroeide werd muziek een middel om overlast te voorkomen. Het hield jongeren immers van de straat. Muzikanten kregen alleen met de overheid te maken als ze een uitkering wilden….
…Slechts een enkele popgroep dient een subsidieverzoek in, zoals de band Bots in 1976 deed bij het ministerie van CRM. Na wat lobbywerk en kamervragen kregen ze drie jaar later 142000 gulden toegewezen om een rockopera te ontwikkelen: de 'Bots Roadshow'. ,,Maar het project kwam niet van de grond en het geld werd in rock-'n-rollstijl opgesoupeerd. Van zo'n bedrag kun je leuke avonden financieren'', zegt Nuchelmans. Ondanks de flop was deze eerste serieuze subsidie belangrijk voor de erkenning van popmuziek. Eindelijk werd het in de Tweede Kamer besproken als kunstvorm en niet meer als gezagsondermijnend verschijnsel, zoals in de begintijd….
…Voor wie geen top veertig-muziek maakte, viel het niet mee een bestaan op te bouwen. Onder verantwoording van Huib Schreurs (bandlid van CCC Inc.), stelden een aantal muzikanten daarom in 1975 'Het Popplan' op. Ze pleitten voor ondersteuning van niet-commerciële muziek en de oprichting van een popcentrum, de Stichting Popmuziek Nederland (SPN), voorloper van het Nationaal Pop Instituut. Twee jaar later kreeg het SPN de eerste subsidie…..
…Toegekende subsidiegelden of regelingen dreigden onder een nieuwe minster weer weg te vallen. ,,Dan krijg je plotseling te maken met een minister die niets afweet van popmuziek en het bij Welzijn wil onderbrengen. Zo meende minister Gardeniers dat hitparademuziek zichzelf in stand hield en muziek verder hobbyisme was, zoals de dorpsfanfare.''…
…,,Veel poppodia kwamen voort uit de punk- en kraakbeweging. Het is natuurlijk vreemd als de overheid via die podia indirect de rebelse kraakbeweging subsidieert. Omgekeerd wilde de krakerswereld weinig weten van politiek.'' Tegenwoordig is popmuziek geaccepteerd, maar toch duikt die oude weerstand soms weer op. ,,Doordat popmuziek zich continu vernieuwt, blijft het voor de gevestigde orde een jonge hond, onvoorspelbaar in zijn gedrag. Je zag eind jaren tachtig met de opkomst van housemuziek en grote party's oude reflexen. Houseliefhebbers zochten kraakpanden en loodsen op, net als punkers tien jaar eerder. Jongeren zetten zich af tegen een oudere generatie en zorgen voor overlast. Moet je dat als overheid dan subsidiëren?''…
'Dit gebonk dient tot het laatste toe te worden bestreden: popmuziek en overheidsbeleid 1975-2001' is een uitgave van de Boekman-stichting en kost 15 euro. Te bestellen via: Boekman.nl' of tel. 020-6243736.

Kirsten

De veelbelovende voornemens van Kirsten
De Haarlemse singersongwriter Kirsten is op 24 jarige leeftijd doorgebroken met haar cd The Chick Singer. Een cd met mooi rustig s/s-materiaal. Maar ook een poging het poppubliek te bereiken met een wah-wah-gitaarsound, in het begin van de cd. Ach ja, wordt-ie tenminste ook gekocht door jonger hitpubliek, dat dan ongemerkt kennis maken met mooie rustige songs.
Met deze aanpak is niks mis, mits Kirsten na eventueel hitparade-succes haar eigen weg verder op een integere manier kan blijven bewandelen.
Over haar single 'Consent', die een remix is van het gelijknamige nummer op The Chick Singer waarschuwt Kirsten zelf op haar eigen website: "Consent" en dus een hele andere versie dan op "The Chick Singer" is te horen.
In ieder geval krijgt ze nu aanmerkelijk meer kansen om voor het voetlicht te treden dan vóór The Chick Singer, toen ze ook al een aantal jaren optrad. Vanaf haar veertiende schrijft ze al songs, treedt al negen jaar solo op en stond onder meer in het voorprogramma van Ani DiFranco en Sheryl Crow.
Ze begon als het meisje met de gitaar en nu dan de folkrockzangeres met band, zoals op Bevrijdingspop in Haarlem a.s.. Dan deelt ze onder anderen het podium deelt met de Indigo Girls. Aan dat duo, Amy Ray en Emily Saliers, kan ze een voorbeeld nemen. Na 22 jaar toeren en de nodige cd's met soms zwaar elektrieke folkrock begeleiding, treden ze nog steeds met z'n tweetjes op met twee gitaren, of met mandoline en banjo en twee gigantische stemmen.
Afgelopen zaterdagavond in een volle Warande in Turnhout had dit progressief songwritersduo daarmee weer groot succes.
INTERVIEW
Een interview dat Kirsten weggaf aan Saskia Bosch van Trouw stelt enigszins gerust.
Enkele citaten:
…Ze is net 24 en toch bijna een anachronisme. In een tijd waarin de tekentafelpop (K3, K-otic) de hitlijsten aanvoert, breekt de Haarlemse singer/songwriter Kirsten een lans voor de integere popmuziek. ,,Ik ben niet een knap poppetje dat een hit scoort en dan in de vergetelheid raakt''…
…Ik heb jaren nodig gehad om deze plaat te kunnen maken, omdat ik er zelf nog niet klaar voor was, legt Kirsten uit in een Haarlems grand café…
…. Zo wilde ik op de plaat laten horen dat je ook wanneer je met een band speelt, de kleinheid, de integriteit van mijn liedjes kan bewaren.'' Die integriteit is volgens Kirsten ook de sterkste kant van haar songs. ,,Ik lul niet uit mijn nek in mijn songs. Mijn nummers stralen echtheid uit en dat kan ook niet anders wanneer je over dingen schrijft die je persoonlijk raken''…
… ,,Door de pers word ik vaak in een hokje geplaatst met andere Nederlandse zangeressen zoals Birgit en Judith. Maar eigenlijk zijn Bob Dylan, Dave Matthews, Ani DiFranco en Jeff Buckley mijn voorbeelden. Muzikanten met supermooie teksten of met een intense stem die je raakt. Muzikanten die muziek maken vanuit hun hart, die optreden in kroegjes trotseren en weten waar ze uit willen komen.…
…Met tekentafel-acts zoals de Backstreet boys of K-
otic heeft ze dan ook zeer weinig op. ,,Dat is niet muziek maken zoals ík dat doe. Dat soort muziek wordt alleen gemaakt om te verkopen. Voor zulke mensen is geld verdienen belangrijker dan dat het ergens over gaat. Ik schrijf geen hits, of het moet per ongeluk zijn. Ik weet dat mijn cd een mooie plaat is en wat de massa ermee doet, dat zien we dan wel weer.''…
CD SNEL OPGENOMEN
De cd The Chick Singer is in zekere zin een verzameling van jarenlang liedjesschrijven. Twee songs daarvan stonden in hun oorspronkelijke, onopgesmukte versie al op "Characters" (1997), een verzamelaar vol met destijds nog onbekende Nederlandse singer/songwriters. De cd is in tien dagen opgenomen op slechts 24 sporen in plaats van de gebruikelijke 36.
In de eerste vier dagen legde Kirsten de basis met drummer Martijn Bosman en bassist Hein Offermans. Daarna liepen gastmuzikanten in en uit zoals gitarist Arnold van Dongen, percussionist Eddy Conard en Dollybirds-gitarist Dennis Wind. Ook producer Rob van Donselaar en technicus Bart Wagemakers hebben op muzikaal vlak hun bijdrage geleverd. Ondanks de wat hardere liedjes, vindt Kirsten haar debuut-CD in feite helemaal niet zo heel erg anders. Op haar eigen website zegt ze daarover:
… 'Mijn akoestische gitaar zit er in. Dat ben ik. Maar ook met band, ben ik het nog steeds,'…
En: …'Kijk ik zing en speel gitaar tegelijkertijd.Voor mij is dat een en hetzelfde ding. Omdat we het in één keer hebben opgenomen met zijn drietjes blijft dat één ding. Die eenheid is voor mijn gevoel niet verloren gegaan. Dat zou wel gebeurd zijn als we gitaar, bas en drums in afzonderlijke laagjes zouden hebben opgenomen, maar dat zou ik nooit willen doen. Nee, deze manier van opnemen is voor mij echt de enige. Dit is échte muziek. Dit is niet verzonnen achter de marketingtafel.'…

Pomeda

Catelaanse Pomeda wint songfestival voor minderheidstalen
Het Catelaanse duo Pomeda heeft in Leeuwarden het eerste songfestival voor Europese minderheidstalen gewonnen. Aan het liedjesfestijn deden tien groepen mee uit gebieden waar minderheidstalen worden gesproken.
Zo waren er groepen uit Fins Lapland, Baskenland, Ierland, Wales, Bretagne en Friesland. 'Liet Internationaal' is een initiatief van de stichting die al jaren een Fries songfestival organiseert, dat dit keer zaterdagavond werd gehouden. Bekende winnaar van dat evenement was ooit het duo Twarres dat met Wer Bisto een internationale hit scoorde.
Met het lied Fûgelfrij , met tekst van Ekie Hoeksma/Pytjon Sikkema en muziek van Rhody Matthijs won dit keer de twaalf leden tellende formatie Flat Out! Zoals verwacht werd deze formatie dan ook met de publieksprijs beloond.
Een dag later was de veelkoppige Friese formatie op Liet Internationaal slechts een middenmoter. Grote winnaar werd het duo Pomada. Carles Belda en Helena Casas, begeleidden hun lied aanstekelijk op accordeon en tamboerijn. Via de PA kregen ze een eigentijdse ritmische begeleiding. Ook in de foyer kregen ze met hun enthousiasme de voetjes van de vloer. Pomeda verdient met de eerste prijs optredens op het Oerolfestival op Terschelling, (14 juni - 23 juni op Terschelling) en het International Folkfestival Tilburg, januari volgend jaar.

Rhythm & Blues Night Groningen

Oh Susanna een verademing op Blues Night
Maaike Borst bezocht voor Het Dagblad van het Noorden de uitverkochte Rhythm & Blues Night in De Oosterpoort in Groningen. Optredens waren er o.a. van. Nick Lowe, The Alvin Lee band, Bernard Allison group, Eelco Gelling band, Bintangs, Todd Sharpville & Mick Taylor, Teddy Morgan & The Pistolas, Julian Sas band, Asylum Street Spankers en Oh Susanna. De zieke Michael de Jong werd vervangen door Jon Poussette-Dart.
Enkele citaten uit de recensie van Maaike Borst:
…er heerste een schreeuwend gebrek aan échte persoonlijkheden. De eerste drie bandjes zetten de toon. Rommelige rootsrock van Jasper Stone, rauwe mondharmonicablues van Cuban Heels en lieve singer/songwriter-liedjes van Troy Campbell. Slecht is het niet, en in het geval van Cuban Heels zeker wel sympathiek, maar er zit te weinig achter….
…er is de hele avond maar één man die het echt kan: Nick Lowe. De ervaren Brit speelt zijn liedjes in zijn eentje, met akoestische gitaar. Zijn prachtige witte haardos zegt genoeg, deze man heeft het allemaal meegemaakt. Hij weet het in zijn ambachtelijke nummers op een meesterlijke manier te vertellen. Het zijn droevige verhalen, melancholisch, met net dat beetje humor om de pijn te verzachten en het menselijk te houden. En dan die stem…
Alvin Lee, de man die ooit de snelste gitarist van de wereld werd genoemd, toont zijn kunstjes. Met een drumstokje scheurt hij op zijn gitaar, de nummers slepen van solo naar solo. Het gaat hier niet om de persoon Alvin Lee, het gaat om het instrument van Alvin Lee…
En over Eelco Gelling: …Het is degelijk, muzikaal is er niets op af te dingen. Alleen hebben we het allemaal al zo vaak gehoord. Het kan erger. De tenenkrommende seventies-rock van Wolfe bijvoorbeeld, of de domme, ongenuanceerde blues van Engelsman Todd Sharpville, met niemand minder dan ex-Rolling Stones gitarist Mick Taylor in de gelederen. Nee, dan is zoiets eerlijks als Oh Susanna een verademing. De Amerikaanse Suzie Ungerleider weet in haar eentje met haar prachtige countrystem een hele zaal muisstil te krijgen. Haar prachtige countrystem wordt wel vergeleken met die van Lucinda Williams, en hoewel ze haar intensiteit en songschrijverkunst nergens echt bereikt, heeft ze wel de zeldzame gave om mensen echt te raken…

Topic

Topic viert verjaardag met The Acoustic Folk BoxTopic TSFCD 4001
De platenmaatschappij Topic bestaat zestig jaar. En dat moet gevierd worden. De maatschappij doet dat met de uitgave van een fraaie box met vier cd's die een overzicht bieden van de albums die onder de hoede van Topic verschenen zijn.
'Four decades of the very best acoustic folk music from the British Isles. Angelsaksische folk van de skiffle van Lonnie Donegan in 1957 via The Battlefield Band naar Eliza Carthy, nu.
Vreemd is wel dat in 1999 ook al een dubbel-cd verscheen en ook al onder het mom van 60-jarig bestaan. Toen stonden er natuurlijk ook al mensen op als Davy Graham, June Tabor, Brass Monkey, John Tams, Martin Carthy en meer van die grote namen.
Nu staan die er natuurlijk ook op maar is er ook ruimte voor wat minder voor de hand liggende zaken als de al genoemde skiffle-muziek van Lonnie Donegan, of een nummer van de good-old Sweeney's Men. Ook aardig is de keuze voor The Etchingham Steam Band, een van de vele projecten van Ashley Hutchings.
De vier cd's worden begeleid door een goed gedocumenteerd boekwerkje met foto's en teksten.
Voor de volledigheid hier alle nummers die op de cd's te horen zijn:

Daryll-Ann

Daryll-Ann op KoninginneNach
De Amsterdamse rockgroep Daryll-Ann heeft een druk bezet programma. Vanavond treedt het gezelschap rond de gebroeders Paulusma en Anne Soldaat, op tijdens de KoninginneNach van 20.30-21.30 uur op de Grote Markt in Den Haag. Maar Daryll-Ann speelt bijvoorbeeld ook op Pinkpop en het nieuwe festival Music in my Head op 15 juni.
Hier een overzicht waar DA de komende tijd te zien is:
do 02-05 Theater Romein Leeuwarden
do 16-05 Perdu Amsterdam
za 18-05 Gigant Apeldoorn
zo 19-05 Festival Elastiek Muziek in Hilvarenbeek 20.30 - 21.30
ma 20-05 Pinkpop Landgraaf 3FM Tent 11.45 - 12.45
vr 31-05 P60 Amstelveen
za 15-06 Music in My Head Den Haag
vr 28-06 Spiegeltent Breda 20.30 - 21.30
wo 10-07 De Koeioneur blijft thuis Duiven
zo 11-08 Zomerparkfeest Venlo
za 31-08 Huntenpop Varsselder
Nog even een citaat uit De Haagsche Courant over een concert dat Daryll-Ann gaf na het verschijnen van de jongste cd Trailer Tales:
…op het podium staat het nieuwe album, wellicht het meest introverte werkstuk van de groep, centraal. Dus worden de concerten bepaald door kabbelende gitaartjes, zwoele orgeltjes en een ingehouden ritmesectie. Daar overheen zingt Jelle Paulusma met zachte stem zijn zanglijnen. Daryll-Ann's muziek is mooi en afgewogen en wordt perfect gebracht, zonder ooit te verrassen met een drastische koerswijziging. De enige variatie wordt ingebracht door een drietal composities zonder gitaar en ritmesectie te brengen. Maar ook dan blijft de gemoedelijkheid, die een optreden kleurt, hangen….

The Asylum Street Spankers

Ragtime, country , gospel en blues -
The Asylum Street Spankers de band uit Austin Texas stond vrijdagavond in 013 in Tilburg met haar melange van ragtime, gospel, country en blues. Paul Geerts had voor het Brabants Dagblad een gesprek met enkele bandleden. Enkele citaten:
…om vernieuwing gaat het de bandleden dan ook niet. Liever trekken ze zogenaamde traditionals uit de vergetelheid en brengen ze het Amerikaanse erfgoed opnieuw onder de aandacht…
… "Er is zoveel mooie muziek gemaakt in de jaren twintig en dertig", aldus zanger/gitarist Guy Forsyth. "Maar met de komst van de commerciële platenmaatschappijen is het geluid gladgestreken. Vervolgens klonk ieder nummer als Glenn Miller."…
… "We hebben niet veel tijd besteed aan de muziek, maar die ruwe sound heeft wel wat. Het resultaat is een gnarly sound, concludeert Wammo. Een beetje rotzooien met een vaste groep muzikanten, van wie Guy Forsyth, Christina Marrs (zang, gitaar, banjo, zingende zaag en ukelele), Wammo (zang, wasbord, drums), Stanley Smith (zang, gitaar, klarinet) en Leroy Biller (gitaat, banjo) de belangrijkste zijn. Daarnaast is iedereen welkom…
…Hoewel de band inmiddels zeven cd's heeft uitgebracht (het kerstalbum Red Nosed Reindeer Blues is de meest recente) blijven The Asylum Street Spankers op de eerste plaats een vriendenclub. Forsyth benadrukt dat zijn eigen band nog altijd het belangrijkst is. "Want daarmee verdien ik mijn huur. Maar dankzij de Spankers ben ik in de gelegenheid om met mijn favoriete muzikanten uit Austin te spelen." En juist daarin schept hij genoegen. "Het zijn mensen die me vermaken, met wie ik plezier heb. Soms leun ik achterover en laat ik het over me heen komen. Gewoon om te zien wat er allemaal gebeurt." …