Image

Wè-nun Henk:
Op naar een full-Rum-cd

Wè-nun Henk - Rum - Eigen beheer / www.we-nunhenk.nl

De legendarische folkgroep Rum heeft in de jaren zeventig veel jongeren op het spoor van de folkmuziek gezet. Ze speelden destijds wat dat betreft zo'n beetje dezelfde rol als Ambrozijn en Laïs de afgelopen jaren. Beide Vlaamse bands lieten zich overigens ook inspireren door o.a. Rum.


Amrozijn is op het moment samen met Paul Rans bezig met een mooie serie uitvoeringen van de sage van Hertog van Brunswyk. Deze middeleeuwse sage handelt over de hertog die met zijn schip ten strijde trok. Zijn vrouw beloofde zeven jaar op hem te wachten.
Ambrozijn heeft zich als jonge groep laten inspireren door een van de grootste groepen uit de Vlaamse folkrevival uit de zeventiger jaren: Rum. Het was voor Ambrozijn-violist Wouter Vandenabeele dan ook een eer dat het International Folkfestival Tilburg in 2001 aanstuurde op een gelegenheidsproject rondom Wouter en Paul Rans, destijds de zanger van Rum.
De cd-reeks Traditionele muziek uit Vlaanderen bracht hen later opnieuw samen voor de opname van de cd Mogen wij vreemd gaan? Ze vonden het zo goed met elkaar, dat er een exclusieve Davidsfonds Tournee uit voortkwam onder de naam: De Hertog van Brunswyk
Wie wil weten hoe het met de hertog afliep en of zijn vrouw inderdaad zeven jaar geduld had moet zeker eens gaan luisteren.

Bart Schneemann

It takes two - Channel Crossings
Op 'It takes two' gaat hoboïst Bart Schneemann in elk nummer met andere gasten een samnewerking aan. Geen barok of Mozart, maar iets eigentijds multicultureels. Tango's van Piazzola speelt hij met bandeonspeler Alfredo Marcussi; compositie van Kurtág samen met klarinettist Gert Boonstra, of werk van Iva Bittova met hulp van altviolist Daniel Raiskin en cymbalomspeler Jan Rokyta. Verder composities van Vaughan Williams, Louis Andriessen, Birtwistle, Burgers en Janacek.

Bratch

Zigeuneravond met Bratch (en Tsanko Mladenov & Silla)
Muziekpublique organiseert vrijdag 7 juni een avond met zigeunermuziek in het Marni Theater in Brussel.
Vanaf 20.30 uur treden op Silla (Bulgaarse zigeunermuziek) en Bratch (Oosteuropese Roma-muziek en swing).
Bratch
Ze vulden Olympia in Parijs, speelden voor 85.000 mensen in Montreal. Ze worden beluisterd van Moskou tot in New York. Ze schitteren als enige niet-zigeuners op de betere compilaties met zigeunermuziek.
En toch blijft Bratsch een eerlijke bescheiden groep die integriteit hoog in het vaandel draagt. De Franse groep die werd opgericht door de Armeense zanger Dan Gharibian en violist Bruno Girard heeft van bij het begin een bijzonder authentiek en hecht groepsgeluid weten te creëren.
Net als Gharibian en Girard voelen accordeonist François Castiello (speelde ook mee op "Gitans" van Thierry Robin), clarinettist Nano Peylet en contrabassist Pierre Jacquet zich bijzonder goed thuis in het repertoire van de Europese nomaden.
Hun eerste albums, "Notes de Voyages" en "Sans Domicile Fixe" doorkruisen Joegoslavië, Griekenland, Armenië, Bulgarije en Roemenië, putten eveneens uit de Joodse muziek en voegen daar een stevige portie swing aan toe. Voor de soundtrack van "Le Mangeur de Lune" componeren ze de nieuwe standards van de zigeunermuziek.
Bratsch heeft een nieuwe dubbel-cd "La vie, la mort, tout ça… " uit die live werd opgenomen in Parijs. En live is dan ook de beste manier om Bratsch te horen.

Tsanko Mladenov & Sila

Zigeuneravond met (Bratch en) Tsanko Mladenov & Silla)
Muziekpublique organiseert vrijdag 7 juni een avond met zigeunermuziek in het Marni Theater in Brussel.
Vanaf 20.30 uur treden op Silla (Bulgaarse zigeunermuziek) en Bratch (Oosteuropese Roma-muziek en swing).
Tsanko Mladenov & Silla
Als voorprogramma spelen Tsanko Mladenov en Silla, één van de groepen uit het project 'Verborgen Muziek'. De muzikanten van Silla komen uit de Mahala, de zigeunerwijk, van de stad Roussé. Elke dag komt de wijk er bijeen om de laatste gebeurtenissen te becommentariëren. Elke aanleiding is goed om feest te vieren. Liederen en dansen begeleiden de kleine en grote momenten van het leven.
Silla (de kracht in het Bulgaars) speelde op honderden feesten, waaronder de onvermijdbare huwelijksfeesten waarin de kutchek (ritmische dansen in 4 of 9 tijden) de dansers opzwepen. Maar Bulgarije bezit uiteraard een eigen schat aan volksmuziek. Dansen met 'oneven' ritmes zoals de ratchenitsa of de kopanitsa en nog mooiere trage melodieën (bavna melodia) worden door de Roma geïnterpreteerd met 'hun' instrumenten: accordeon, viool en bovenal de clarinet.
Tsanko Mladenov wordt in Bulgarije geapprecieerd als solist. Al meer dan twintig jaar speelt hij muziek, vooral bij het Naiden Kirov Orkest uit de stad Roussé, in het noorden van het land. Mladenov trad op in de VS, Afghanistan, Frankrijk en Duitsland. Nu woont hij in België met zijn familie, die uit muzikanten bestaat. Samen met de Brusselse violist Nicolas Hauzeur (Tan, Musique à 9,…) die studeerde in het Bulgaarse Plovdiv brengen Tsanko en zijn familie een repertoire van eigen composities en traditionele zigeuner- en Bulgaarse melodieën en liederen. Tsanko Mladenov (clarinet), Angel Dimitrov (accordeon), Emilia Dimitrova (zang), Alexander "Zlatko" Tchakarov (gitaar) en Nicolas Hauzeur (viool)

Robrecht

Robrecht - LC Music/Jamala Records
Philippe Robrecht heeft een lange solo-carrière achter de rug waarin hij vijf albums uitbracht. Nu heeft hij een groep geformeerd met o.m. viool, accordeon, bas, gitaar, banjo en drums. Zijn groep kreeg de naam Robrecht, zo ook de eerste cd van dit gezelschap. De cd bevat 12 Nederlandstalige liedjes, waaronder het fraaie Laat Me Dromen. Een begeleidend schrijven rept over muziek met een "groove en veel kleuren, een mix van stijlen met geïntegreerde folk-elementen, een breder tekstverhaal en vooral minder autobiografisch".

John Spillane

Will We Be Brilliant Or What? - Claddagh Records
Dit is de tweede cd van de getalenteerde singer/songwriter John Spillane. Het is een belevenis om hem live op het poduium een lovesong te horen vertolken, met enkel gitaar als begeleiding. De cd heeft ook die sfeer. Een enkele keer neemt Declan Sinnott de gitaar ter hand.

Kadril
: Queimada met Madingma, A Contrabanda en Kadril bij
Muziekpublique, de opvolger van La Tentation (vr 31 mei).
"De enige echte folkrockband van dit land", zo worden ze omschreven door een enthousiaste Belgische journalist. Muziektijdschrift Oor vindt dan weer dat "de groep grossiert in bezwerende hurdy-gurdy trance, weemoedige ballades en obscure nyckelharpa-rock à la Hedningarna." Eén ding staat vast: Kadril legt moeiteloos de link tussen traditionele muziek en hedendaagse klanken. De groep is best op dreef tijdens het volksbal.

James Joyce

BLOOMSDAY in GRONINGEN
Traditiegetrouw vinden elke 16e juni wereldwijd tal van culturele evenementen plaats die gewijd zijn aan de Ierse schrijver James Joyce in het algemeen en aan Leopold Bloom, de hoofdfiguur uit zijn boek ' Ulysses' in het bijzonder. Dit boek beschrijft één dag uit het leven van voornoemde Bloom en wel de 16e juni 1904.
De initiatiefgroep Bloomsday in Groningen en het Kunstencentrum Groningen hebben voor zondag 16 juni een Groningse Bloomsday georganiseerd. In het Prinsentheater aan de Noorderbuitensingel 11 gaan dan van 17.00 en 20.00 uur muziek, theater, voordracht en literatuur hand in hand. Uitvoerenden zijn zowel amateurs als professionals.
De "Master of Ceremonies" presenteert een programma in de geest van de salons in het Dublin van begin 1900. Voor de rol van M.O.C. is Mark Carter aangezocht. Als echte
Dublin-man, geestig en ad rem spreker, cultureel onderlegd Joyce-kenner en acteur
is hij de uitgelezen kandidaat voor deze rol. Mark komt speciaal voor Bloomsday in
Groningen over uit Ierland.
Zowel in het theater zelf als in de hal en foyer en op het buitenterrein wordt met diverse passende attributen en aankleding een Victoriaanse sfeer geschapen. Ook zijn er sodabread, salmon, stout en Galway oysters verkrijgbaar. Nadere info: tel 050 - 8507161
Programma
- " The most beautiful book that has come out of our country in my time.
One thinks of Homer" : de talen van Joyce, een inleiding door Joyce-deskundige Dr. Onno Kosters
- Zangeres Monique de Adelhart Toorop zingt, begeleid door pianiste Marieke Snijders, teksten van James Joyce, bewerkt en getoonzet door de Amerikaanse componist
Samuel Barber
- De Groninger schrijver en zanger Henk Scholte vertaalde passages uit 'Ulysses' in het Gronings en draagt ze voor; Dubliner Peter Kelly leest diezelfde passages voor maar nu in origineel Dublin-Engels
- Zanger/gitarist Gerry Creighton, a.k.a. Dublin Gerry, roept met zijn levensliederen de sfeer op van het straatleven in het Dublin van rond de eeuwwisseling
- Theatergroep GUTS speelt scenes en gebeurtenissen uit 'Ulysses' en 'Dubliners'
- Bariton Bert Suhlman en pianist Cas Straatman brengen met hun Schubert-recital de salons van het ontwikkelde Dublin tot leven
Doorlopend
- " James Joyce reads" , de enige bandopname die ooit gemaakt is met Joyce zelf die fragmenten uit 'Ulysses' leest
- " The Artist's background", een film over het maatschappelijk verval van de familie Joyce en de gevolgen daarvan Jaarlijks Bloomsday in Groningen heeft de inhoudelijke steun van het James Joyce Centre in Dublin.
De initiatiefgroep ziet Bloomsday in Groningen niet als een eenmalig evenement maar
als een opstap naar een jaarlijkse culturele happening van bovenregionaal formaat.
Ulysses
Het boek 'Ulysses' wordt alom beschouwd als Joyce's meesterwerk en daarmee is de 16e juni tot een symbool van wereldliteratuur geworden. De hoofdfiguur Leopold Bloom zwerft door het Dublin van 1904 en Joyce maakt de lezer deelgenoot van de wederwaardigheden van Bloom. Het boek zorgt bij verschijning voor een schandaal want de openhartigheid waarmee tal van zaken beschreven worden (Bloom in een bordeel, op de WC, er wordt gevloekt etc.) is ongekend voor die tijd. Vooral het laatste hoofdstuk waarin Molly Bloom een wulpse, erotische halfslaapmonoloog houdt is voer voor psychologen en taalwetenschappers. Deze monoloog geldt als een hoogtepunt van artistiek kunnen; hierin is alles vertegenwoordigd wat mogelijk is en wat gezegd kan worden. In Engeland en in de Verenigde Staten was het boek wegens zijn voor die tijd schunnig karakter, tien jaar verboden en de eerste druk verscheen dan ook in Parijs. Vandaag geldt 'Ulysses' als taalkunstwerk en wordt het vereerd als tijdloos meesterwerk van de Europese literatuur.

MoMo

MoMo houdt niet van wereldmuziekgeneuzel
MoMo, een afkorting van Music Of Moroccan Origin, bestaat uit Lahcen Lahbib (zang/percussie), Farid Nania (luit/zang/percussie) en Tahar Il Idrissi (guembri/zang/percussie). Ze treden binnenkort ondermeer op tijdens de festivals Mundial en Lowlands. MoMo werd onlangs in Engeland genomineerd voor een World Music Award, maar misschien was een nominatie in de Dance-categorie meer op z'n plaats geweest, concludeert Dieter van den Bergh in een artikel in het Eindhovens Dagblad. Hier enkele citaten:
…De drie verkasten in de late jaren tachtig van Marrakech naar Londen en zijn inmiddels rasechte 'Morockneys'. Ze begonnen als traditionele Gnawa-groep en traden in Londen op in de kleine Marokkaanse gemeenschap. Maar moe geworden van de geijkte Gnawa-formules ging de groep op zoek naar een moderner, elektronisch Marokkaans geluid…
…Je zou de muziek van MoMo kunnen omschrijven als 'spirituele Gnawa-zang en bezwerende Berber-ritmes uit mystiek Marokko'. Maar alsjeblieft, schei toch uit: MoMo houdt niet van wereldmuziekgeneuzel. De bandleden maken, naar eigen zeggen, 'grote-stadsdance' uit de moderne wereld Marokko: de muziek van de trendy jeugd in Marrakech, Casablanca en Agadir, die net als hun 'brotha's en sista's' in New York en Londen chat op internet, danst op drum 'n' bass en belt met mobieltjes…
…MoMo waakt ervoor om niet als exotische decoratie of cultureel correcte wereldmuziekband geboekt te worden, maar als volwaardige dance-act. "Wij willen mensen laten horen hoe 'the real thing' klinkt. Wat Bob Marley deed voor de Jamaicaanse muziek, hopen wij te bereiken met de Marokkaanse…"
…'The Birth of Dar': een sterke mini-cd, volgespeeld met de zelfbenoemde muziekstijl 'dar' (Arabisch voor 'huis'), ofwel traditionele gnawa, chaabi en berbermuziek in de mix met techno, hiphop, drum 'n' bass en house. Hoogtepunt van de plaat is 'Digital Garab - Ministry of Bullshit', een technohouse-remix van Steve Hillage (Khaled, Simple Minds), een regelrechte vloervuller…

Astrid Young
: Astrid Young zondag in Koudekerk
In Slotzaal van de Ridderhof aan de Kerklaan 20 in Koudekerk treedt zondag 26 mei de Canadese Astrid Young op.
Astrid Young begon al heel jong met muziek maken, ze volgde een klassieke opleiding en ze studeerde af op verschillende instrumenten. In 1974 speelde ze op klarinet en hoorn in diverse orkesten en met 18 jaar raakte ze in de ban van rock muziek. Kreeg haar 1e gitaar, verhuisde naar Los Angeles, werd leadzangeres in de USA metalband Sacred Child, waarmee ze 2 cd's maakte.
Naast muziek is film een andere liefde van Astrid. Maakte de film "Haunted", een fictie verhaal over een rockband. Won hiermee tot dusver 2 awards. Richtte terug in Toronto het rockpowertrio "iST" op en speelt daarin op de bas. Ze belandde weer in California en begon daar met veel succes met haar eigen songs akoestische solo optredens te doen op de twaalfsnarige gitaar (ook een liefde). Optredens vol passie en energie.
Met gevolgen, want begin juni komt haar 1e solo cd "Matinee" uit (bij Inbetween Record-label) en de promotie start hier in Nederland. Ze is dan net terug van een tour met haar grote broer Neil in Duitsland en Engeland.
Ze zingt ook mee op zijn laatste cd "Are You Passionate?" net als op "Unplugged" en "Harvest Moon".

Bikse Fiste

Bikse Fiste gingen vooraf aan Elastiek Muziek
Dit weekeinde is er rond het Vrijthof in Hilvarenbeek voor de zoveelste keer het gratis festival Elastiek Muziek. De Vrijthof in Hilvarenbeek is van oudsher een cultureel trefpunt. De Groot-Kempische Cultuurdagen en de Bikse Fiste (ook gratis) gingen als culturele evenementen vooraf aan aan Elastiek. Emmanuel Naaijkens blikte voor het Brabants Dagblad terug. Enkele citaten:
…In 1977 bestond het dwarse jongerencentrum Lieve Hemel vijf jaar. Een mooie aanleiding
voor een alternatief volksfeest op de Vrijthof: de Bikse Fiste waren geboren…
…Op zondag 11 september kwamen duizenden jongeren van heinde en verre naar Hilvarenbeek om in de open lucht te genieten van optredens van uiteenlopende artiesten als Massada, Walter de Buck, Urbanus van Anus, The Flying Saucers, harmonie Concordia en niet te vergeten de legendarische Veulpoepers….
…Een markt met kraampjes van talloze ideële organisaties gaf aan de Bikse Fiste een kleur van linkse, maatschappelijke betrokkenheid. In de straten konden de bezoekers genieten van straattheater en volksmuziek…
…De volgende Bikse Fiste werden groter en groter…
...De Amerikaanse foolsartiest Jango Edwards schreef historie door (vrijwel) naakt een spetterende show weg te geven. Het publiek kon geen genoeg krijgen van De Veulpoepers. Doe Maar zette in Hilvarenbeek een flinke stap naar kortstondige, maar grote roem…
…Het ongekende succes keerde zich uiteindelijk tegen de Bikse Fiste. Het werd een steeds grotere toer om de organisatie goed op poten te zetten, er waren conflicten met de gemeente en de financiële risico's namen toe. Na vijf jaar was het afgelopen met de Bikse Fiste...

Accordeon
:De renaissance van de accordeon
De accordeon beleeft een ware renaissance. Het International Folkfestival Tilburg koos begin dit jaar de accordeon als thema-instrument van het festival. Nu deed het jazzfestival in Breda dat nog eens dunnetjes over, de accordeon was er zo'n beetje het centrale instrument. En trekharmonicafestival Trek er es uut in Nijmegen trok 250 deelnemers, die samen vierhonderd trekzakken bij zich hadden.
Jazz
In een Bredase kerk was t.g.v. het jaarlijkse Jazz Festival een tentoonstelling ingericht over de accordeon en in samenhang daarmee was er een workshop rond het instrument met z'n vele toepassingsmogelijkheden. Als resultaat van de workshop gaven tien accordeonisten een uitvoering waar veel publiek op af kwam. De deelnemers waren gevorderde leerlingen van muziekscholen én studenten van het Conservatorium in Tilburg.
Ze speelden een ontspannen Veel Te Moe Om Te Lopen Blues, gevolgd door een jazz-wals getiteld Alice in Wonderland, de ballad Autumn Leaves, de bossa nova Gentle Rain van Luis Bonfa, om af te sluiten met Ellingtons Satin Doll. Alle workshopdeelnemers kregen stuk voor stuk een beurt om te improviseren.
Trekzak
Op het trekharmonicafestival Trek er es uut in Nijmegen kwamen 250 deelnemers af, die samen vierhonderd trekzakken bij zich hadden. Er waren docenten uit Noorwegen, Finland, Schotland, Ierland, Engeland, België en Nederland maar toch was de voertaal vooral Groesbeeks.
De organiserende Groesbeekse trekzakacademie, die officieel Woarum Nie heet, bestaat al weer zo'n dertien jaar en de steeds terugkerende festivals zijn een inspiratiebron gebleken voor anderen, want inmiddels worden er overal in ons land dergelijke evenementen gehouden. De trekharmonica is een instrument om verliefd op te worden, vertelt deelnemer Maarten Rikken uit Ossaan de verslaggever vande Gelderlander, Joop Verstraaten.
"Op feestjes blijkt telkens weer dat de trekzak een geliefd instrument is dat de stemming
er binnen de kortste keren in weet te brengen."
Volgens Rikken is de trekzak momenteel zó populair dat er op de tweedehandsmarkt zowat geen enkel exemplaar voorhanden is. De trekzak brengt mensen dichter bij elkaar, vertelt Rikken. Letterlijk: Een andere deelnemer, Tonnie de Moor uit het Brabantse Haaren, ziet de trekzak meer als een sociaal instrument. "Als ik het spelen wat meer onder de knie heb lijkt het mij leuk om in een groep te spelen. Daarom ben ik hier, om andere liefhebbers te leren kennen."
Bronnen BN/De Stem en De Gelderlander

Natalie Merchant
: Akoestische concerten Natalie Merchant
De concerten die Natalie Merchant geeft op donderdag 23/5 in AB Brussel en vrijdag 24/5 in Paradiso in Amsterdam zullen akoestisch zijn. Deze sterke, markante Amerikaanse zangeres was ooit de leading lady van 10.000 Maniacs. Vanaf 1995 doet ze het alleen. Begin dit jaar verscheen haar derde, prachtige solo-album: 'Motherland'. In haar akoestische tour door Europa doet ze ook nog Milaan op de 20ste mei, Barcelona een dag later en Parijs op de 25ste mei.

Naked Raven
: Naked Raven vaak te zien in Duitsland
In april is de nieuwe CD "Wrong Girl" van Naked Raven uitgekomen. Ter promotie was deze Australische groep in april al voor een uitvoerige tournee in Duitsland. Vanaf 25 mei zijn ze er weer terug, want waar in Nederland en België nog nauwelijks gekend, is Naked Raven bij de Duitsers al sinds 1997 (hun eerste Europese tour na het uitbrengen van de CD "Blame") een sensatie. En… al diverse keren te gast op verschillende festivals. "Poëzie van down under" schreef het Duitse blad "Folker" naar aanleiding van het concert dat Naked Raven afgelopen jaar op het festival van Rudolstadt gaf.
Naked Raven kent een nieuwe bezetting. Zangeres Erica Grundell (vanwege gezinsuitbreiding niet langer in de groep) is vervangen door Janine Mauder. Jenny Thomas (viool) en de celliste Kate Mazoudier (cello, basgitaar) zijn vervangen door Stephanie Linden (viool) en Caerwen Martin (cello).
Centraal figuur blijft gitarist/pianist Russ Pinney. Hij is verantwoordelijk voor de meeste teksten en arrangementen. Hij is ook de enige uit de groep die geen klassieke achtergrond/opleiding heeft. Zijn inspiratiebronnen zijn de singer/songwriters uit de jaren '60 en '70 (Cat Stevens noemt hij regelmatig als grote inspirator).
Naked Raven bestaat nu uit: Russ Pinney (gitaar, piano), Janine Mauder (zang), Stephanie Linden (viool), Caerwen Martin (cello) en James Richmond (percussie).

Patti Smith

Patti Smith: Maria Callas vergezelt me overal
Na de dood van haar man en haar broer putte Patti Smith (55) kracht uit her werk van andere kunstenaars, zo vertelt ze aan Gijsbert Kamer in een interview in de Volkskrant. Hier enkele citaten:
…Zo af en toe duikt haar man of broer weer ergens op. Onlangs nog toen ze door
New York liep met een leeg, bedroefd gevoel. 'Ineens kreeg ik zo'n onbeschrijfbaar gevoel
van warmte over me. En ik wist het: dit komt van mijn broer. Hé Toddy, riep ik. Ik
kreeg geen direct antwoord, maar zoals Pasolini al zei: het is niet zo dat de doden
niet met ons praten, wij willen ze niet horen. Dat weet ik nu. Doden komen niet terug,
maar ze kunnen wel een gevoel nalaten in je hart waartoe je nog altijd toegang
kunt hebben.' Nadat de troost van vtreemden en collega-muzikanten als Michael Stipe
('ik kende R.E.M. nauwelijks, maar hij belde op met de mededeling dat ik zijn leven had veranderd, en dat hij graag iets terug wilde doen') zijn het vooral kunst en muziek die
Patti Smith er bovenop hebben geholpen…
…'Ik luister zelden naar mijn eigen werk, en op dit moment zeker ook niet naar rockmuziek van anderen. Maria Callas vergezelt me overal en die verdraagt geen rock 'n' roll. Laatst vroeg iemand wat voor een band dat was en hoe hun nieuwe plaat heette. Vond ik ook wel weer geestig, maar het is eigenlijk treurig'…
…'Cultuur draait steeds meer om snelle informatie. Je duikt een foto en een lijst van zijn
werk op en hup, je denkt alles te weten van Beethoven. Dat is dus niet zo, alleen door je maandenlang met zijn werk op te sluiten, kun je iets van zo'n kunstenaar begrijpen. Ik kan het weten, want ik heb mijn Beethoven-kick al achter de rug'….
…'Ik groeide op met schrijvers en kunstenaars, althans met hun werk. Ik haalde alles
uit boeken, en toen mijn vader mwe op m'n twaalfde naar een museum in Philadelphia
bracht, kon ik m'n ogen niet geloven. Wat Picasso deed, dat wilde ik ook, ik had
alleen het talent niet'…
…Twee jaar geleden stelde ze het fraaie boek Patti Smith Complete samen met al haar
teksten, een selectie uit haar foto-archief en verhelderende inleidingen tot haar werk.
Samen met Land vormt dit een representatief beeld van de veelzijdigheid van Patti Smith. En het gaf, zegt ze, haar ook weer aardigheid in haar eigen werk. Het meest getroffen was Smith door een briefje dat haar moeder nog bewaard had. Het was van haar 'platenbaas, mentor, vriend en vertrouwensman' Clive Davis, en staat afgedrukt in het boekje bij Land. Davis, die na Smith ook vrouwen als Whitney Houston en Alicia Keys groot wist te maken, complimenteerde mevrouw Smith in november 1975 met haar dochter. 'Not only is she extremely talented but also a very rare and human person as well', schreef hij...

JW Roy

JW Roy smeedt allegaartje om naar iets waar de originaliteit vanaf druipt
- Door Sjak Janssen -
Na vijf jaar spelen met the One Night Band was de gedrevenheid bij Jan-Willem Roy aan het verdwijnen. De groep zat vast geankerd aan rootsmuziek. De spanning verdween waardoor de Knegselse zanger besloot er een punt achter te zetten en voor zichzelf te beginnen.
Hij had genoeg geluidjes en melodietjes in zijn hoofd zitten waar iets mee moest gebeuren, maar hoe wordt alles wat daarboven schommelt op de band gezet? Na een lange zoektocht kwam Jan-Willem weer met een aantal sterke muzikanten voor de dag en dook met dit gezelschap een monumentale boerderij in het Limburgse dorpje Boekend in en nam daar op de zolder 'Keep it Coming' op.
De mixen werden gemaakt door JB Meyers (ex Supersub zanger/gitarist en producer van o.a. De Dijk en Tröckener Kecks) terwijl JW zelf garant stond voor de productie.
Maar wat maakt "Keep it Coming" nu zo'n bijzondere plaat?
Dat de variatie in gecomponeerde liedjes sterk is?
Dat de tekstinhoud aangrijpend is?
Dat de bescheidenheid te horen is?
Dat de experimenten met klanken, geluiden en ritmes niet gekunsteld zijn en creatief aandoen?
Dat de plaat van de eerste tot de laatste toon naar het hart grijpt?
Dat er zowel akoestische als elektrische instrumenten gebruikt worden?
Dat het Americana verleden gemengd is met pure gitaarrock met uitwaaierende soulinvloeden?
Vergeet het! Juist dit allegaartje dat omgesmeed is tot een heldere eenheid maakt de plaat uniek. De originaliteit druipt er vanaf. Noem 't Americana, noem 't alternatieve country, noem 't gitaarrock, noem 't soul met rap- en wereldinvloeden. Als je er zin in hebt noem 't desnoods Brabantia, maar doe er iets mee. Ga bijvoorbeeld zaterdagavond 18 mei naar "De Leenhoef" aan het groen in Knegsel. Dan wordt de nu al legendarische plaat, die bij de grote independant V2 (Postman, Doe Maar, Frank Boeijen) gaat uitkomen live gespeeld.
Zomerse lentedag
Singer-songwriter Louis uit Valkenswaard mag het programma openen. Daarna is JW Roy & Band aan de beurt te laten horen of mijn woorden op waarheid gebaseerd zijn.
De avond wordt afgesloten door Sunset Travelers, de band van toetsenwonder Roel Spanjers. En juist deze band komt ook met een debuut-cd op de proppen. Wat is er in Brabant toch allemaal aan de hand? "For the Sake of it" is de naam waar de cd naar luistert waarop de getalenteerde Spanjers zijn smeuïge Hammond- en parelend pianospel mag laten horen.
Het repertoire van Sunset Travelers komt grotendeels van legendes als Eddie Hinton, Booker T. Jones en het gouden duo Spooner Oldman/Dan Penn. Veel rhythm&blues en soul. 'De perfecte soundtrack voor een zomerse lentedag. En daar worden we heel vrolijk van,' laat popjournalist Marcel Haerkens in Oor weten over de cd van Sunset Travellers. En dan heeft Oor nog geen woord gewijd aan "Keep it Coming" van JW Roy. Nee, nee, we zijn het bekendste en beste muziekblad van Nederlands mooi weer eens voor en kunnen met een gerust hart zeggen dat elk liedje dat JW op de cd heeft gekregen mooi, afwisselend, verbazend en aangrijpend is. En dat zijn er niet veel, vandaag de dag.

Think of One

Belgische cd van het jaar nu al bekend: Think of One met Naft 2
Onlangs presenteerde Think Of One haar nieuwe cd Naft 2 met een concert in de AB in Brussel. Hoewel Think Of One in Nederland nog nauwelijks bekend is heeft deze fanfare-worldgroep in België al een goede naam. Karel Michiels woonde voor De Standaard het concert bij en schreef er enthousiast over. Enkele citaten:
…THINK Of One is een bonte smeltkroes van stijlen: raï vermengt zich met klezmer, jazz met walsen, dub met soukous, banghra met meezingers. In deze groep verstrengelen onze muzikale wortels zich met ritmes en melodieën uit de rest van de wereld…
…Je hoort drie, soms vier exquise blazers, onder wie de trompettist Bart Maris en de saxofonist Eric Morel, tevens een goede vocalist. Roel Poriau op drums, Tomas Desmet op toetsen, percussie en staande bas, de zanger-gitarist David Bovée is het brein en de spelverdeler van deze wereldploeg. En Tobe Wouters graaft met zijn onvermoeibare tuba dieper dan de zwaarste basgitaren…
…Naft 2 maakt nu al aanspraak op de titel van beste Belgische plaat van het jaar. Maar de uitvoering maakte nog meer indruk…
…Er werd vaak en verrassend van vibratie en instrument gewisseld, wat de spanning alleen maar opdreef. Opvallend was ook hoe Bovée hoe langer hoe meer het Antwerpse dialect gebruikt…Bovées taalcreativiteit wekt bewondering, zoals die van Flip Kowlier dat doet…
…Maar zelfs als je die teksten niet verstaat, is het met volle teugen genieten van Think Of One: tegelijk een geweldige popgroep, een verfijnd jazzensemble, het ultieme trouworkest, een onovertroffen afro-latino band, zelfs een Indisch filmorkest (,,Disco bhangra'') of een schlagergroep (,,La baronesse''). Er is één constante: dansen kan altijd….

- Watersons + CB&S samen op Blue Murder - Het samenwerkings-verband tussen de Watersons en Coope, Boyes en Simpson heeft nu geresulteerd in de cd Blue Murder: No One Stands Alone (Topic TSCD 537). Al vanaf augustus '86 wordt er geregeld samen opgetrokken. Toen stond de naam Jim Boyes nog synoniem voor Swan Arcade. Nu maakt Boyes deel uit van C.B.&S. en heeft de jonge Eliza Carthy in de Watersons de plek ingenomen van haar overleden tante Lal Waterson.
Blue Murder zijn: Broer en zus Norma en Mike Waterson. Norma's man en dochter: Martin Carthy en Eliza Carthy plus C.B.&S: Barry Coope, Jim Boyes en Lester Simpson.

Lucinda Williams

Lucinda Williams maakt haast met nieuwe cd
Nog nauwelijks bekomen van de Grammy voor Get Right With God van haar laatste cd Essence ('01) heeft de Amerikaanse singer/songwriter Lucinda Williams al weer tien songs geschreven voor een nieuw album.
Ooit werd ze door haar fans achter de vodden gezeten omdat ze zo'n lange tijd liet tussen haar eerste cd Sweet Old World uit 1992 en de opvolger Car Wheels on a Gravel Road waarmee ze zes jaar later doorbrak. Williams schreef vervolgens Essence in twee weken tijds.
"Ik stond op, zette een kop koffie en begon te schrijven", zo beschreef ze vorig jaar haar werkwijze voor Essence in een interview in Rolling Stone. "Het beviel me uitstekend, zei ze. Vervolgens liet ik mijn songs horen aan vrienden, benieuwd naar hun reacties. En ja, sommigen drongen er op aan ze meteen op cd te zetten. Ze waren kennelijk bang dat ik er weer zo veel tijd over heen zou laten gaan. Ik dacht, laat ik nou bewijzen dat ik het ook anders kan".
Williams heeft er net een tournee van twee-en-een-halve week opzitten langs plaatsen als San Francisco, Santa Cruz, Los Angeles, Santa Fe, Austin, New Orleans etc.
Afsluitend trad ze op tijdens het Oklahoma Blues Festival in Tulsa en op het Beale Street Music Festival in Memphis op 4 en 5 mei.
Nu duikt ze de studio in om haar nieuwe - nog titelloze - cd op te nemen, die naar verwachting eind dit jaar uit komt.
Bron: Rolling Stone
.