Willem Vermandere

Op Omzwervingen, de nieuwe cd van Willem Vermandere doen klarinetten, fluiten, accordeon en snaren het zonder zangstem van Willem. In zijn sfeerrijke vertelsels zonder woorden heeft Vermandere zich ongetwijfeld laten inspireren door Djivan Gasparyan, bij wiens muziek hij het niet droog houdt, zoals hij onlangs in een radio-interview zei.
Cornelis Vreeswijk

Neil Young

- Nieuwe Neil Young in aantocht - De nieuwe cd van Neil Young ligt als het goed is vanaf 9 april in de winkel. Are You Passionate? bevat 11 nummers, die nu al te beluisteren zijn op de site van Young: http://www.neilyoung.com Young werkt ondermeer samen met Booker T & the MG's. Na de tour die Young in '93 samen met Booker T maakte is het voor het eerst dat ze in de studio samenwerkten. Met deze soul-injectie gaat Young weer eens een nieuw muzikaal avontuur aan. Het repertoire op Are You Passionate is echter breder dan dat. Zo is in enkele nummers de complete Crazy Horse line-up te horen. Op Are You Passionate? staat het nummer Let's roll, waarvan de tekst gebaseerd is op de laatste woorden die een passagier via een gsm tot zijn familie sprak, kort voor Flight 93 op 11 september vorig - gekaapt en al - neerstortte in een weiland bij Pennsylvania.

M. Haerkens in De Limburger van 18 maart over de Southern Blues Night in Heerlen:
...Het samenwerkingsverband van Arno Adams en BJ Baartmans snijdt hout. Het akoestisch tweemanschap presenteert zijn nieuwe cd, in feite de opvolger van Adams' debuut D'r Is Gen Verschil, een mengeling van Limburgse pop, folk en blues.
De Brabander Baartmans leidt het concert in met werk van zijn eigen soloplaten en waagt zich zelfs, geïnspireerd door zijn Belfeldse compagnon, aan een enkel verrassend Nederlands nummer. Het tweetal ontroert en vervoert...

Pierre Bensusan

In het blad Guitar: …Martin Carthy had the most effect on my playing. His minimalism, space, his ornaments, his tuning… he's a complete creator…
…Playing guitar is not enough! People must realise that, yes, it's good to play well and to play cleanly with a good feel, but ultimately what you play is the key. You need to develop an intimacy with your instrument that allows you to feel the language your guitar likes to use. This is when you stop playing the guitar and start playing music, really interacting with your guitar and expressing yourself…

Dennis Cahill

De in Chicago uit Ierse ouders geboren en
getogen gitarist Dennis Cahill over zijn
samenwerking met de Ierse violist Martin Hayes:
…Every fiddler is different. Martin has a very rhythmic style, so in the context of a duo I've got the freedom to play delicately instead of just grinding out the tempo. I don't move the bass around as much some other players: I play in more of a droneing fashion - almost like an Irish-bouzouki style, a linear kind of thing…
…The key to playing great Irish back-up guitar, zegt Cahill, is simple (but scary). Pub session addicts can get away with plonkinng D, G, A and Em chords at appropriate intervals, but to do it right, you need to be on close personal terms with the intricacies of the tunes, plus variations, upside-down and inside-out. You should know the tunes just as well as the actual tune-player…

The Chieftains

-The Chieftains Om het veertigjarig (!) bestaan van de groep te vieren is er nu 'The wide world over; The very best of the Chieftains'. (RCA VICTOR 09026 63917 ). Het is een verzamelaar waarop deze opa's van de Ierse folk samenspelen met mensen als Linda Ronstadt, Rolling Stones, Van Morrison, the Corrs of Sinead o'Connor. The wide world over bevat drie nieuwe tracks (met Ziggy Marley, met Diana Krall & Art Garfunkel en een Chieftains-nummer). Hier een overzicht van alle tracks op deze jubileum-cd.

Dick Gaughan

- Marco van Pol citeert in New Folk Sounds de Schotse singer-songwriter Dick Gaughan:
…Het Ierse in me zegt dat ik alles kan doen wat ik wil, het Schotse zorgt ervoor dat ik er van geniet… en ….Mensen denken soms dat ze iets van ons land begrijpen omdat ze de video van Braveheart of Rob Roy hebben gezien, of menen de hele Keltische traditie te kunnen herleiden uit een cd van Enya. Er zit natuurlijk wel een klein beetje waarheid in die dingen, al denk ik dat Schotland een generatie achterloopt bij Ierland, dat zich al meer van dat soor kitsch heeft ontdaan…

De Kift
- Kift-drummer Wim ter Weele komt aan het woord in een verhaal van Peter Bruyn over De Kift in het Eindhovens Dagblad: Rick van der Ploeg bleek gecharmeerd van de stugge, oer-Hollandse voortvarendheid van de Zaankanters en bedeelde De Kift met een bescheiden structurele subsidie voor vier jaar. "Kijk, in de jaren tachtig waren we nog een punkkwartet waarvan iedereen een uitkering had", zegt Ter Weele. "Muzikaal kan dat allemaal wel, maar je persoonlijke omstandigheden veranderen. Je gaat samenwonen, krijgt kinderen. Dan kan het niet meer op die oude punkmanier. Dan moet je de zaken anders gaan aanpakken. Die subsidie nu, dat is natuurlijk een vorm van erkenning. Maar het schept ook verplichtingen. Gelukkig hebben we veel plannen."

Knijn

In de Apeldoornse krant schrijft L.Waanders naar aanleiding van een concert van Knijn in Harderwijk:
...Folkliefhebbers zijn over het algemeen vrolijke meegaande mensen. In voor een grapje...
en:
...Knijn misstaat niet in een klein theater als de Catharinakapel, maar zal zeker ook in de kroeg tot haar recht komen. Want uiteindelijk is dat de ultieme plek voor folk; de plek waar iedereen zich gewoon kan laten gaan...

David Rawlings (de rechterhand van roots-zangeres Gillian Welch)

in het blad Guitar: ...My biggest guitar hero tight now is Willie Nelson. Wow! We re-recorded an old song of ours with him called I'm not afraid to die. Did I play the solo? With Willie Nelson in the room... are you kidding?! I just love his phrasing, his lyricism, the way he rushes and drags the timing. And he plays so incredibly forcefuly. It's really loud and really raw. I never thought I played with mutch finesse, but now I reckon I've a long way to go...

In een profiel over John Renbourn in het blad Guitar zegt Jacqui McShee over de succesvolle tijd direct na de release van de elpee Bert (Jansch) And John in 1966:
...John and Bert both had huge followings of the kind of guitar enthousiast who'd sit in the front row, watching their fingers... Among those who came to watch and learn was George Harrison, who took particular note of the Eastern influences that were a trace element of Renbourn's style (betraying evidence itself of hard listening to the eclectic Davy Graham. 'Eric Clapton was often there', noticed Wizz Jones, 'when Bert and John played at the Olive Tree in Croydon'. Another thus spotted was Jimmy Page, who was to adapt the pair's arrangement of traditional She Moved Through The Fair as White Summer, a showstopper both when he joined The Yardbirds in 1966 and after he formed Led Zeppelin 18 months later.

in het blad Guitar: Martin Simpson neemt zijn akoestische gitaar
overal mee naar toe:
...The most remarkable things have come about because of my relationship with the guitar. The most important things - the people I've met, the places I've lived. It's everything. It's my means of expression.... And more than anything else, it's the thing that gives me the ability to keep sane...

Otis Taylor

M. Haerkens in De Limburger van 18 maart over de Southern Blues Night in Heerlen:
...Een andere akoestische act is Otis Taylor die ruim twee uur voor zijn optreden zenuwachtig door de benedenzaal ijsbeert. "Denk je dat het Nederlandse publiek me zal pruimen?" vraagt hij ongerust. "Hier spelen zoveel grote jongens. En wat als ze mijn Colorado-accent niet verstaan?"
De bezorgde blik zal tot het begin van zijn optreden niet van zijn gezicht verdwijnen. Maar dan moet hij voor de leeuwen en ondergaat de 53-jarige laatbloeier een ware metamorfose. Aangespoord door een enthousiast gehoor, toont Taylor zich een meester op diverse snaarinstrumenten en krijgt de handen op elkaar met zijn aanstekelijk mondharmonicaspel. Zijn zelfverzekerheid hervindend maakt hij, zonder microfoon zingend nog een rondje door de zaal. Het publiek krijgt geen genoeg van zijn bezwerende countryblues. "Nog eentje dan?" vraagt hij aan het eind, een blik werpend op de naast het podium zittende organisator...

La Tentation
: La Tentation
De mensen die in een paar jaar tijd van La Tentation in Brussel een belangrijk podium hebben gemaakt voor folk & wereldmuziek,, programmeren voortaan op andere locaties in de Belgsiche hoofdstad. Vanaf maart zijn er dus opnieuw concerten, in samenwerking met bijvoorbeeld de Sint-Jorisschool of de Markten.
De combinatie van enerzijds de concerten en anderzijds de restaurantfunctie van La Tentation was niet langer ideaal. Dus gaan de concertorganisatoren en La Tentation voortaan ieder hun eigen weg.

Lynx festival
: Lynx linkt
Het Lynx festival in Leuven en Roeselare liet begin maart '02 groepen en muzikanten met verschillende achtergronden voor één keer samen spelen. Het festival tastte onder grote belangstelling de grenzen af.
Het bijzondere programma bood: Horse, Djamel & Pieter-Jan Desmet & Steven Debruyn, Olla Vogala & Flip Kowlier & Gabriel Yacoub, Chitlin' Fooks & Mauro, Sandy Dillon & Troissoeur, DAAU & Harmonie Ypriana.

Liam O'Flynn
: Liam O'Flynn op glad ijs

Liam O'Flynn, gehoord in het Muziekcentrum, Eindhoven op zaterdag 2 maart.
Meester-piper Liam O'Flynn is een genie op de uillean pipes. Hij heeft in Leo Rowsome, Willy Clancy en Seamus Ennis dan ook grote leermeesters gehad. Maar die zouden absoluut not amused geweest zijn met O'Flynns té gladde aanpak.
Liam O'Flynn weet als geen ander de Ierse uillean pipes te laten zingen. Maar zijn begeleiders proberen deze schoonheid te overtreffen. En dat is nergens voor nodig, het irriteert. Ze dikken de melancholie aan met een overdosis aan galm op akoestische gitaar, brushes op deksels, meer djembé dan bodhran en ingeblikte violen uit een keyboard.
O'Flynn (inmiddels reeds 56) omringt zich met kanjers van begeleiders. Artie McGlynn (gitaar), Frank Gallagher (keyboard en viool) en Liam Bradley (zang en slagwerk). Bij McGlynn kon er een paar jaar geleden op de Celtic Night in Lommel nog een lachje van af, maar nu zat hij als een zoutzak op het podium. Teveel gegeten? Dat ze de weg naar het Muziekcentrum niet snel genoeg konden terugvinden, en dus vijf minuten te laat begonnen, geeft wat dat betreft te denken.
O'Flynns begeleiders beschouwen het als een eer om met hem te mogen werken. Des te bedroevender is het dat de avontuurlijke aanpak die enkele jaren geleden O'Flynns concerten nog kenmerkte en de pit waarmee zijn begeleiders toen nog speelden, hebben plaatsgemaakt voor plichtmatigheid en gezapigheid.
Dat is triest, maar toch ook niet zo vreemd als je bedenkt dat Liam al jaren nagenoeg hetzelfde repertoire speelt. De Galicische aborada's, de bekende reels, jigs en hornpipes en eigen nummers als The Bridge, dat O'Flynn componeerde ter gelegenheid van de inauguratie van Mary McAleese tot president van Ierland.
Een enkele keer swingt het in een set reels zoals in de The Humours of Carrigaholt. Aan de muur van de kroeg tegenover de kerk in Carigaholt, een slapend dorpje in Clare aan de monding van de Shannon, hangt nog steeds een foto van O'Flynn, die daar zijn inspiratie opdeed voor dit nummer.
Soms klinkt er even iets puurs door als Liam op de tin whistle speelt in The Woman's Mountain. Maar over het algemeen is het huilen met de pet op. Zwijmelarij. Lever iets van je gage in door een echte bassist in te huren plus een violist in plaats van dat vermaledijde keyboard. Zet er desnoods nog een snarenman bij. Waar het toen in Lommel nog swingde en iedereen - ook de mannen op het podium - genoot van improvisatietjes en het expressieve in ieders spel, was het nu een zigeunermeisje aan de muur. Het traantje op de wang poetste O'Flynn gelukkig nog net op tijd weg in zijn toegift waarbij hij - bevrijd van zijn begeleiders - zijn pipes weer eens als vanouds liet krijsen en juichen.

Secret Heart Side Show

Secret Heart Side Show
Twee jonge singer songwriters uit het Eindhovense, Louis van Empel en Eric van Dijsseldonk (Smalltown Romeo's) bundelen hun krachten in het dubbel-solo project Secret Heart Show. Veel nieuw werk van beide heren die elkaar begeleiden op gitaar, mandoline en banjo. Rootsy popsongs in een akoestische setting!

The Watchman

: CD The Very Girls & The Watchman in VS te koop
De cd 'Elsewhere Bound' van The Very Girls & The Watchman is vanaf begin april te koop in de cd-winkels in de VS.
Ankie Keultjes en Aggie de Kruijf (The Very Girls) gaan samen met Ad van Meurs (The Watchman) en band de eerste twee weken van mei naar Amerika om hun cd te promoten.
Er staan 11 concerten op het programma in plaatsen als Houston en Austin. Ook zijn ze te gast bij radiostations.
De Amerikaanse versie van de cd wijkt iets af van de Europese. Er staat een live-versie op van Letter to your (geproduceerd door Earl Willis en opgenomen tijdens een concert in Anderson Fair, Houston). Bovendien wordt 'Hollow World' niet gezongen door Ad, maar door Ankie.

Wè-nun Henk

- De tweede can Wè-nun Henk - Bar heet de nieuwe cd van Wè-nun Henk. Hoe ga je met bijgeloof om? Gewoon door je cd op de 13de maart in 013 in Tilburg te presenteren. Wè-nun Henk houdt van humor. Het is één van de weinige jonge Brabantse groepen die zich bezig houdt met traditionele volksmuziek van eigen bodem. Bar is te bestellen door 17,- euro (inclusief verzendkosten) over te maken op rekeningnr: 16.24.34.790 t.n.v: Stichting Wè-nun Henk, Tilburg. Onder vermelding van je naam en adres.
Info: http://www.we-nunhenk.nl
Zie ook Special Wè-nun Henk